Tweet

‘Regelgeving werkt innovatie tegen’ /1 reactie

Pesticide

Prachtig natuurlijk, die zonneterp, maar het haalt wel een heleboel tegelijk overhoop en dat vergroot de slaagkans niet. ‘Natuurlijk moet je het in stapjes doen’, erkent Van Andel. ‘De combinatie van de brandstofcel met de Heron gasturbine heeft nog wel vijf jaar onwikkeltijd nodig, maar bespaart in zijn eentje al veel energie. Maar ook de watervoorziening is niet zo ingewikkeld. In een kas ontstaat al gedestilleerd water, het belangrijkste waar je voor moet zorgen is dat er geen pesticiden bijkomen. Maar water, qua regelgeving het ingewikkeldst, is niet het grootste probleem in Nederland.’

Ongetwijfeld zullen er tegenslagen komen – de brandstofcelcombi werd door het innovatieprogramma SmartMix bijvoorbeeld afgewezen wegens onvoldoende academische focus – maar Van Andel is de laatste om zich daardoor uit het veld te laten staan. Met enige bitterheid haalt hij nog altijd herinneringen op aan de supervezel waarvoor hij het Pentagon als klant gestrikt had, maar die zijn werkgever Akzo niet wilde produceren. Nu staat er een fabriek in Amerika, waarin Dupont een meerderheidsbelang heeft.

Het is een vorm van gelijk die hij niet graag haalt. Hij houdt dingen liever in Nederlandse handen. Zoals helianthos, een fotovoltaïsche folie die zo goedkoop en efficiënt is dat hij zelfs bij het Nederlandse klimaat kan concurreren met elektriciteit uit het stopcontact. Akzo wilde ervanaf en verkocht het dochterbedrijf vorig jaar aan Nuon. ‘Nuon gaat er tientallen miljoenen in steken’, stelt Van Andel op vertrouwelijke toon. En wanneer wordt die nieuwe fabriek gebouwd? ‘Laat ik het zo zeggen: ik vind dat hij er in 2009 moet zijn.’

Haring

‘We kunnen natuurlijk best alles voortaan in China kopen, maar dan moeten we ook niet zeuren dat we een innovatief land willen zijn’, gaat Van Andel verder. ‘Nederland is geen dom land. Omdat we vrijzinnig zijn opgevoed, niet gauw gezag aanvaarden, zijn we goed in research. Maar er is een klimaat ontstaan waarin we denken dat we klaar zijn als het in Nature staat. Er zijn genoeg ondernemers die ermee aan de slag willen, maar er bestaat een sfeer van: moet dan nou? De politiek wil vaak wel, maar er bestaat een ambtelijke manier van redeneren die het initiatief smoort.’

‘Neem bijvoorbeeld Nedstack. Dat is de belangrijkste fabriek van brandstofcellen in Europa. Maar de Nederlandse overheid heeft niet het lef om te zeggen: wij kopen er duizend. Dat is niet zoveel duurder dan oplossingen die we nu kiezen, terwijl we weer voorop zouden lopen als we het deden. We durven niet. Het is allemaal lulligheid van economen en juristen.’