9 auteursrechtelijke mythes over MP3 /4 reacties

9 auteursrechtelijke mythes over MP3

Mythes en fabels gaan niet alleen over eenhoorns en heksen, maar tegenwoordig ook over auteursrecht. En dan met name als het gaat om auteursrecht bij muziek op Internet. Ik waag een poging deze mythes te ontkrachten.

1. | Het auteursrecht is niet van toepassing op muziek op internet

Fout. Muziekwerken zijn expliciet auteursrechtelijk beschermd (zie artikel 10, lid 1 sub 5 van de Auteurswet 1912). Het maakt niet uit in welke vorm een muziekwerk wordt vastgelegd en/of gedistribueerd. De auteurswet geldt dus net zo goed voor een langspeelplaat als voor een MP3-bestand.

2. | Als er geen ‘copyright’ bij staat, geldt het auteursrecht niet

Fout. Het auteursrecht verkrijg je door een werk te maken, niet door er een copyright-symbool bij te zetten. En het vervalt niet als je vergeet dat symbool er bij te zetten.

Bovendien, in de meeste gevallen is zo’n copyright-symbool er zeer gemakkelijk af te halen. Het zou dan wel erg makkelijk zijn om iemands auteursrecht buiten spel te zetten.

3. | Legaal gekochte CD’s mag je online aanbieden

Fout. Door het kopen van een CD verkrijg je het recht deze drager overal voor jezelf af te mogen spelen. Ook mag je die CD doorverkopen, verhuren of uitlenen. Wat niet mag, is de inhoud van de CD dupliceren (behalve voor jezelf) en die aan derden geven.

4. | Aanbieden zonder commerciële motieven is legaal

Fout. De Auteurswet geeft de rechthebbende het recht op te treden tegen elke openbaarmaking, en bevat geen uitzonderingen omtrent al dan niet commerciële openbaarmakingen. Het feit dat je niet commercieel bezig was, kan hooguit van invloed zijn op de hoogte van de schadevergoeding.