Apple in de wolken... /4 reacties

Apple in de wolken...

We moeten aan de wolken, het wordt al een hele tijd verteld. Je hoeft al die programma’s en vette bestanden niet op je computer te hebben, maar je pikt het programma dat je nodig hebt van het web en je zet je grote bestanden in een ’schoenendoos’ op een server. Ergens. Niks bijzonders, tot Apple zich er mee ging bemoeien.

En alles dat Apple doet is tegenwoordig mooi en prachtig: we zetten er een i-tje voor en de wereld zingt Apples lof in miljoenenvoud. Apple introduceert een veel te duur mobieltje met gedwongen winkelnering: Hosanna. Apple komt met een gemankeerde computer met een lullig klein scherm: geweldig.

iWolk

En nu moeten we weer in de wolken. Ik weet niet hoe ze dat in Cupertino doen en waar Steve Jobs zijn toverstokje heeft verstopt, maar niet eens zo heel erg lang geleden, voordat Jobs weer opdook, was Apple op sterven na dood. Nu lijkt alles wat Apple aanpakt goud, ook al is Jobs er even niet. Momenteel is het bedrijf in waarde een van de grootste ondernemingen ter wereld. Daar zit veel lucht in. Nu weer met iWolk (heet natuurlijk iCloud). Die wolk bestaat toch al lang of ben ik nou gek? Google doet het, Facebook en wie eigenlijk niet? Zo beschouwt komt Apple er achteraan kakken.

Woensdag 8 juni schreef de Volkskrant dat op de jaarlijkse conferentie voor programmmatuurontwikkelaars de 2500 aanwezigen de mededeling over de nieuwe luchtdienst van Apple met een klaterend applaus ontvingen. Niet alleen de aanhangers waren opgetogen, maar ook de wat de Volkskrant analisten noemt. iWolk zou betekenen dat je nu niet meer hoeft te hannesen met usb-kabels om je bestanden van je iPhone of iPad op je computer te zetten. Dat lijkt me al hopeloos ouderwets, die kabels. Nooit van Bluetooth gehoord?

De Volkskrant maakt wel wat kritische kanttekeningen. Hoe moet Apple zijn geld met de wolken verdienen, vraagt de krant zich met de toch enthousiaste analisten af. Dat lijkt me een zorg van Apple.

Veilig?

Ander punt, en daar wordt vaak heel makkelijk overheen getrippeld, is de bedreiging van de privésfeer, je eigen nest, zeg maar (om met Frans Bauer te spreken). Wat je op internet zet ben je kwijt, ook al denk je dat het niet zo is. Ik heb altijd, maar ik ben wat ouderwets, grote beduchtheid gehad om dingen op het wereldwijde web te zetten. Wie garandeert me dat het daar veilig staat en dat ik er altijd bij kan komen? Meer nog: wie gebruikt het waarvoor? Een Amerikaanse politicus moest onlangs maar weer eens tot zijn grote verdriet ervaren dat een koddig bedoelde (half)naaktfoto op het web het einde van zijn huwelijk betekende.

Het vreemde aan die hele wolkontwikkeling is dat het technisch allemaal niet nodig is. De harde schrijven zijn nog steeds niet uitgegroeid en op mijn al weer drie jaar oude MacBook staat een groot aantal programma’s dat ik zelden of nooit gebruik, mijn hele fotocollectie en zo nog veel meer. Ruimte zat. Nee, ik spaar geen films. Dat scheelt, maar waar zijn al die mensen nou zo enthousiast over? Ik zal wel iets missen…

Reageren via Facebook

Over Arno Schrauwers

Taal heeft altijd mijn grote belangstelling gehad, maar ik heb, vanwege een "verkeerde" schoolopleiding, scheikunde gestudeerd. Ik zag me niet in de grote, boze chemie werken en ben toen uit overtuiging wetenschapsjournalist geworden. Wetenschap is te belangrijk om aan wetenschappers over te laten. En spannend genoeg. Het is helaas niet alles goud wat er blinkt...