Nieuws/ Betaald toiletbezoek grootste ergernis /reageer

door: Loek Essers
over: personeel, gezondheid, management, regelgeving, communicatie, bedrijfsgroei, consumenten, rechten
op: 29 juni 2007

Zowel mannen als vrouwen ergeren zich groen en geel aan het betalen van ‘toilettol’. Dat blijkt uit een onderzoek van Club Judge, een internationaal erkend keurmerk voor clubs, onder vijfhonderd stappers eerder deze maand. “Wc-vloeren doordrenkt met urinesporen en toiletpotten besmeurd met uitwerpselen: we hebben het dikwijls waargenomen”, zegt Guido Lassally, woordvoerder van Club Judge.

In eerste instantie zijn hier de, al dan niet beschonken, bezoekers van de clubs voor verantwoordelijk. Maar als er bedragen variërend van 0,50 cent tot 1,50 euro gevraagd worden voor een toiletbezoek mag verwacht worden dat het personeel de toiletten schoonhoudt. En dat gebeurt lang niet altijd.

Geen wetgeving

“Er bestaat geen wet- en regelgeving voor betaald wc-bezoek”, vertelt Lassally. “De eigenaar is vrij om te vragen wat hij wil. Sommige clubs stellen het kopen van een plaspas verplicht. Je betaalt bijvoorbeeld twee euro om de hele avond gebruik te mogen maken van het toilet. Als er 600 mensen per avond komen is de clubeigenaar verzekerd van 1200 euro aan vaste inkomsten. Dat vind ik asociaal want ik ga niet vier keer per avond naar de wc als ik aan het stappen ben. En met mij een hele hoop anderen ook niet.”

Lassally: “Nederlandse ondernemers moeten bewuster worden, ze zijn nu erg kortzichtig. Mensen die gaan stappen hebben namelijk een budget van gemiddeld 23 euro. Dat bedrag wordt toch wel uitgegeven. Maar liever aan een biertje dan aan wc-bezoek. Dus dan kan de wc net zogoed gratis zijn, er wordt toch hetzelfde bedrag verdiend. Ondernemers denken op deze manier meer te verdienen maar eigenlijk verdienen ze hetzelfde terwijl ze ergernis opwekken bij de gasten.”

Wc’s worden verpacht

In sommige discotheken is het toiletpersoneel in loondienst. In andere worden de wc’s verpacht. Volgens Lassally maakt het niet uit naar wie het geld gaat. “Of het nu naar de clubeigenaar gaat of naar de dames die de wc pachten, maakt de consument helemaal niks uit. Ik denk dat als de eigenaar van de een club een paar weken lang zijn toiletten gratis beschikbaar stelt, hij een stijging zal zien in zijn omzet. Ook in dit geval is het ongastvrij.

Geld stinkt niet

De Romeinse keizer Vespasianus (aan de macht van 69 tot 79) was de eerste die belasting ging heffen op wc’s (toen nog latrines). Hij had namelijk vernomen dat de urine werd verkocht en gebruikt bij het looien van leer en de productie van wol. Toen zijn zoon Titus hem daarop aansprak liet de keizer hem ruiken aan een munt en vroeg hem of daar misschien een luchtje aan zat. Titus moest toegeven dat het geld niet naar urine stonk waarop Vespasianus stelde: “Pecunia non olet”. Geld stinkt niet. De openbare toiletten in Parijs heten vandaag de dag nog altijd “Vespasienne”.

Reageren via Facebook

Reacties