Betere seks dankzij onze 'b-spot' /1 reactie

Betere seks dankzij onze

Ons brein stuurt ons seksuele gedrag aan. Kennis over hoe dit gebeurt kan ons seksleven verbeteren, mogelijk het aantal zedendelicten verminderen en een behandeling bieden aan mensen met seksuele stoornissen. Dat en meer kwam aan bod tijdens de eerste conferentie over Seks & Brein, afgelopen vrijdag aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Sex bomb schalt door de speakers. Een aantal gasten kijkt wat ongemakkelijk om zich heen. Het is duidelijk wat het onderwerp van de conferentie is waar ik vandaag ben: Seks. Want ondanks dat het zo’n belangrijke rol in ons dagelijks leven speelt, is er nog maar weinig over bekend op wetenschappelijk gebied.

Zo werd er nooit eerder een wetenschappelijke conferentie gehouden over de sturing van het seksuele gedrag door het brein; ‘onze meest erogene zone’, vertelt seksuoloog en organisator van het congres Paul Rabsztyn. Dankzij moderne onderzoeksmethoden als de MRI-scan kan het netwerk van zenuwcellen dat ons seksleven aanstuurt tegenwoordig prachtig worden blootgelegd. En daar maken neurowetenschappers zoals medeorganisator Janniko Georgiadis dan ook dankbaar gebruik van. “Met een scan kan de overgang van beslissingen over seks, naar het verlangen, naar het ongecontroleerd hebben van seks tot aan de verzadiging heel goed zichtbaar worden gemaakt”.

Seks in een scanner

Georgiadis doet als een van de weinige wetenschappers ter wereld onderzoek naar de hersenactiviteit tijdens seksuele opwinding en een uiteindelijk orgasme. Daarvoor heb je natuurlijk wel mensen nodig die bereid zijn om zich door hun partner in een scanner te laten bevredigen. Zo kregen mannen de opdracht eerst opgewonden te raken zonder ejaculatie, dan een korte pauze te houden, om vervolgens wel tot het hoogtepunt door te gaan. Georgiadis: “Als het op seks aankomt, moet je het simpel houden voor een man. Hij hoeft alleen maar te onthouden dat hij de eerste keer niet klaar mag komen”.

Wat blijkt? Tijdens het orgasme neemt zowel bij mannen als bij vrouwen de doorbloeding van de kleine hersenen toe. Dit lijkt gelinkt aan het aanspannen van de bekkenbodemspieren. Opvallend is dat in de prefrontale cortex, het deel van de hersenen dat voor het nemen van beslissingen, plannen, sociaal gedrag en impulsbeheersing zorgt, de doorbloeding juist afneemt. Hierdoor worden we misschien wat ongeremder tijdens een orgasme. “Wanneer het een vrouw niet lukte om in de scanner klaar te komen, zagen we dat de activiteit van de prefrontale cortex juist verhoogd was”, vertelt Georgiadis in een uitzending van Labyrint TV. “Dan blokkeert ze”.

Seks met een jasje

En dat zal vast wel vaker gebeuren onder de proefpersonen. Want wie wordt er nu echt opgewonden van een scanner die enorm veel lawaai maakt, een TL lamp boven je hoofd en een wetenschapper in de ruimte die aanwijzingen aan je partner geeft? Jim Pfaus, een van de andere sprekers, week daarom voor zijn onderzoek uit naar ratten. En die lijken wat hem betreft meer op mensen dan we denken.

Van vrouwtjesdieren wordt gezegd dat ze seks passief over zich heen laten komen. Maar als vrouwtjesratten zelf kunnen bepalen wanneer het gebeurt, willen ze ook graag seks, zo ondervond Pfaus in zijn experimenten. En dat geldt ook voor mensen zegt hij. Als een vrouw minder zin in seks heeft dan de man, dan doet hij iets fout. Hij onderzocht bij zijn ratten ook wat de gevolgen zijn van het blokkeren van het beloningscentrum in de hersenen tijdens de eerste seksuele ervaring van de rat. Zo kan deze geen orgasme krijgen. Uiteindelijk krijgt het dier dan zelfs een afkeer van seks. Dit gedrag lijkt volgens Pfaus erg op de menselijke reactie.

Een vrouwenbrein tijdens een orgasme. De blauwgekleurde gebieden zijn relatief slecht doorbloed. Zoals te zien, betreft dat vooral de voorste kwab.

Verder onderzocht Pfaus, door ratten de eerste keer seks te laten hebben met een jasje aan, hoe fetisjen ontwikkeld kunnen worden. Wat bleek? Na die eerste keer wilden de ratten alleen nog maar seks hebben als ze hun jasje aan hadden. Volgens Pfaus zijn ratten, en misschien mensen zelfs ook, opportunistisch. Wanneer ze de eerste keer geweldige seks hebben met een jas aan, dan koppelen ze seks in die vorm aan een beloning en ontwikkelen ze een voorkeur voor die vorm.

Van afwijkend seksueel gedrag tot aan orgasmestoornissen

Ook enkele Nederlandse onderzoekers onder wie emeritus hoogleraar Nico Frijda, Dick Swaab, Reinout Wiers en Marcel Waldinger spraken op de conferentie. Waldinger doet voornamelijk onderzoek naar mannen met vroegtijdige zaadlozingen en vrouwen met orgasmestoornissen, die bijvoorbeeld al klaarkomen als de huid in de buurt van het bekken wordt aangeraakt (ook wel het restless genital syndrome (ReGS) genoemd). In zijn jarenlange onderzoek ontdekte hij dat er genetische afwijkingen te zien zijn bij mannen met vroegtijdige zaadlozingen en dat het tot voor kort mysterieuze ReGS berust op een zenuwafwijking van de clitorale zenuw.

Maar ook de duistere kant van seks werd niet geschuwd. Zo vertelde Tillmann Krueger, verbonden aan de Medizinische Hochschule van Hannover over zijn onderzoek naar mensen met afwijkend seksueel gedrag, waaronder pedofielen. Hij ontdekte dat er wel degelijk verschillen te zien zijn tussen mensen met normaal en afwijkend seksueel gedrag wanneer je naar bepaalde hersengebieden kijkt. Klinisch psychologe Wineke Smid voegde daaraan toe dat ongeremdheid volgens haar de belangrijkste factor is voor het ontstaan van afwijkend en schadelijk seksueel gedrag. Wie weet kan het onderzoek van Georgiadis naar de prefrontale cortex daar dan weer wat aan bijdragen.

Reageren via Facebook

Over Anne van Kessel

Vanaf mijn vierde verslond ik ieder boek. Het leukste uitstapje in de week was naar de bieb. In vriendenboekjes schreef ik dat ik schrijfster wilde worden. Later veranderde dat in boerin, juf en onderzoeker. Mijn passie voor schrijven, literatuur en wetenschap begon dus al vroeg.

Met een bachelordiploma in de biologie (RU) en een master in Biology (Universidad de Cádiz, Spanje) begon ik in september 2010 aan de master Science Communication (VU). Na een half jaar cursussen, twee maanden stage bij Labyrint Radio en met nog twee maanden Noorderlicht online (VPRO) in het vooruitzicht, concludeer ik nu, voorjaar 2011, dat ik maar een ding wil: de wetenschapsjournalistiek in.

Ik schrijf het liefst over biologie; van ethologie tot medische onderwerpen, maar ik verdiep me ook graag in andere onderwerpen. Ik ben daarnaast ook altijd erg betrokken geweest met onderwijs gerelateerde zaken. Ook daar schrijf ik graag voor en over.

Volg me op twitter: annevkessel of zoek me op op Linkedin: Anne van Kessel