Nieuws/ CO2 opslaan zoals Moeder Natuur /1 reactie

door: Redactie Sync
over: energie, duurzaam, milieu, geowetenschap
op: 29 mei 2008

“Op aarde bestaat naast de bekende biologische ook een anorganische cyclus, die een rol speelt bij het stabiliseren van de CO2-concentratie in de atmosfeer. Een belangrijk deel van de cyclus wordt gevormd door een verweringsreactie van veelvoorkomende gesteenten met CO2 uit de lucht.” Aan het woord is prof. Hans Geerlings. “Ik heb altijd veel geleerd van Moeder Natuur.”

Mineralisering

De natuur is in staat om in één stap CO2 uit de atmosfeer te halen: CO2-mineralisering. Geerlings wil een versnelde variant van dit proces ontwikkelen om op grote schaal CO2 op te kunnen slaan.

Geerlings benadrukt het belang van technologie waarmee CO2 afgevangen en buiten de atmosfeer opgeslagen kan worden. Schattingen geven aan dat we ten minste honderd jaar van onze CO2-emissies ondergronds kunnen opslaan. Dit kan bijvoorbeeld in geologische formaties diep onder het aardoppervlak.

Alternatieve methode

Hij wil echter een alternatieve opslagmethode onderzoeken: CO2 lost op in water en vormt koolzuur. Het koolzuur reageert vervolgens met basische gesteenten zoals olivijn, een magnesiumsilicaat.
Een deel van het reactieproduct wordt gevormd door in water opgeloste magnesiumbicarbonaat-ionen. Het CO2 is opgeslagen in het opgeloste bicarbonaat en is zo voor tienduizenden jaren uit de atmosfeer verwijderd.

Langzaam

De natuur is dus in staat om in één stap CO2 uit de atmosfeer te vangen en op te slaan. Dit heet CO2-mineralisering. De hoeveelheid CO2 die hierdoor in principe opgeslagen kan worden, is zeer groot. Het probleem is echter dat de reactie uiterst langzaam verloopt.

Geerlings: “We zullen de reactie dus drastisch moeten versnellen. Dit kan door het benodigde gesteente tot een poeder te malen zodat het reactieoppervlak vergroot wordt. Daarnaast blijkt vaak een zuivere CO2-stroom nodig. Dat is spijtig, omdat dit een separate energievragende CO2-afvangstap impliceert, en daar wilden we nu juist vanaf.”

Rookgassen

Geerlings zal zich daarom richten op de mineralisering van verdunde CO2-stromen, oftewel industriële rookgassen. “De vraag is onder welke voorwaarden geschikte mineralen in een zodanige toestand gebracht kunnen worden dat verdunde CO2-stromen met een acceptabele snelheid geconverteerd worden. Als dit onderzoek succesvol is, leidt dit tot een alternatief CO2-afvang- en -opslagproces, dat naast geologische opslag in de diepe ondergrond ingezet kan worden.”

Materialen

Een tweede punt dat Geerlings beklemtoont is het belang van nieuwe en verbeterde materialen: “Energieonderzoek is voor een belangrijk deel materiaalonderzoek.”
Volgens de hoogleraar is er de komende jaren veel te verwachten van nieuwe materialen voor het oogsten van zonlicht in de vorm van elektriciteit en waterstof. Daarnaast zullen nieuwe materialen beschikbaar komen om deze energiedragers efficiënt te kunnen opslaan. “Maar er is ook nog behoefte aan vele andere nieuwe materialen, bijvoorbeeld voor verbeterde katalysatoren, membranen en absorbentia.”

Geerlings houdt op vrijdag 30 mei zijn intreerede aan de TU Delft, ‘Energie. Over ongemakkelijke waarheden en gouden kansen.’

Bron: TU Delft

Reageren via Facebook