De lange staart van de geschiedenis /2 reacties

De lange staart van de geschiedenis

Het bezoek aan de nieuwe site van het Algemeen Dagblad zal vermoedelijk met de helft dalen, omdat oude pagina’s niet meer zijn te vinden. De krant heeft zijn eigen staart afgehakt, zichzelf ontdaan van zijn Google-sap. Met recht digitale zelfmoord, vindt Jurryt van de Vooren.

Meteen na het lanceren van de nieuwe site van het AD op 9 september werd duidelijk dat dit digitale zelfmoord was. Na bestudering van vergelijkende bezoekcijfers is ook voor mij die conclusie onvermijdelijk.

De afgelopen jaren heb ik nauwkeurig de statistieken bijgehouden van Sportgeschiedenis.nl, VPRO Geschiedenis en de site van het Olympisch Stadion (die gelukkig bijna wordt vernieuwd). Simpel, want daarvoor ben ik nu eenmaal verantwoordelijk. Tot vorig jaar had ik als vaste medewerker van NU.nl ook zicht op de bezoekcijfers van deze nieuwssite.

Zo heb ik bij Sportgeschiedenis en – vooral – VPRO Geschiedenis het enorme belang gemerkt van de zogenaamde lange staart of long tail, zoals dat in 2004 door Chris Anderson is beschreven. In mijn geval gebruik ik dat begrip in combinatie met de bezoekcijfers voor sites met heel veel content, zoals gebruikelijk is bij dynamische sites. Hoe meer aanbod, hoe sneller het archief van die site groeit – en daarmee zijn eigen geschiedenis.
Vooral nieuwssites hebben grote archieven, omdat er dagelijks tientallen nieuwe artikelen verschijnen. Die worden aangekondigd op de startpagina, en zullen daarom meer bezoekers trekken dan artikelen van een jaar geleden, omdat die allang zijn weggezakt in het archief van die site. Deze oude artikelen zijn dan alleen nog maar via een zoekfunctie of een link van een andere pagina (zoals een eigen dossier) te vinden. Omdat ze minder actueel zijn en niet meer centraal worden aangekondigd, is het vanzelfsprekend dat ze in de loop van de tijd per stuk minder en minder worden bekeken.

Er zijn daarmee twee verschillende soorten artikelen op dynamische sites: de actuele, die in korte tijd veel bezoekers per stuk trekken, en de oude, die wegzakken in het archief. De eerste groep zal altijd uit ongeveer hetzelfde aantal artikelen bestaan, omdat een site nu eenmaal een beperkt aantal aankondigen kan doen op de startpagina. De tweede groep wordt dagelijks groter en groter, omdat er dagelijks nieuwe artikelen uit de eerste groep worden toegevoegd.

In de foto boven zie je een typisch geval van long-tail. De verticale lijn geeft het aantal bezoekers aan, horizontaal de pagina’s van een site. De populaire pagina’s worden heel veel bekeken, maar dat zijn er maar weinig. De niet-populaire pagina’s worden weinig bekeken, maar dat zijn er heel veel. Grofweg zijn deze twee groepen ongeveer even groot.

Om hiervan het belang te begrijpen is de long tail nodig. Een klein aantal pagina’s trekt heel veel bezoek en zijn daarmee bovengemiddeld goed voor de statistieken. Bij VPRO Geschiedenis bijvoorbeeld hebben we wekelijks zo’n tien tot vijftien toppagina’s, die verantwoordelijk zijn voor ongeveer de helft van de traffic – met name de pagina’s van Andere Tijden en OVT.

De andere helft van de traffic bestaat uit het bezoek aan de artikelen van de tweede groep, van het archief. Per pagina trekken ze weinig bezoekers, maar omdat het er steeds meer worden, wordt het belang hiervan wel steeds groter. Als tienduizend oude artikelen allemaal één keer per week worden bekeken, is dat heel wat meer dan duizend oude artikelen die allemaal twee keer per week worden bekeken. Het is de macht van de grote getallen.