Tweet

De lange staart van de geschiedenis /2 reacties

Google-sap

Hoe artikelen van de tweede groep worden gevonden, legt Jeff Jarvis uit in zijn boek Wat Zou Google Doen? Hierin komt hij met het begrip Google-sap: ‘Dat is de toverdrank, die je drinkt wanneer Google je hoger waardeert omdat de wereld je hoger waardeert. Google redeneert vanuit gebruikerswaarde. Creëer jij gebruikerswaarde dan wordt er meer naar je gelinkt, er wordt meer op je geklikt en daarmee kom je hoger in de zoekresultaten van Google. Niemand kan zonder Googlesap, want als je niet opzoekbaar bent wordt je niet gevonden! Ook niet op je A1 locatie.’

Met andere woorden: artikelen uit het archief worden grotendeels gevonden via Google. Omdat ze worden gevonden, stijgen ze bij de zoekresultaten, zodat ze een volgende keer makkelijker zijn te vinden. Omdat mensen ze lezen, snapt Google dat die stukken belangrijker zijn dan artikelen, die niet worden gelezen.

En jawel hoor: de afgelopen maand is 52,32% van het bezoek aan VPRO Geschiedenis via Google binnengekomen. En als ik naar het kalenderjaar 2009 kijk, blijkt 50,16% zo op onze site te zijn gekomen. Zonder er iets voor te hoeven doen, vinden mensen dus onze oude artikelen. Daar zorgt Google wel voor. Net als wij, door ervoor te zorgen dat die pagina’s blijven bestaan.

Het archief van het AD daarentegen is sinds vorige week onzichtbaar geworden voor Google – nog steeds trouwens. De helft van de traffic zal daarmee verdwijnen en dat mogen we zelfmoord noemen. Het is wederom een blunder van een dagblad, dat zelfs met behulp van overheidscommissies niet te redden lijkt.

Een staart moet namelijk kwispelen, ook op internet.

Dit verhaal verscheen eerder op rethinkmedia.nl.