Tweet

De nieuwe webnomaden /reageer

4. | Richard Canneman: ‘Ik was toe aan iets anders’

Een dikke drie jaar geleden verdween ook Richard Canneman (31) van Nederlandse bodem. Hij trok met zijn toenmalige vriendin naar Tokyo in Japan. Gewoon op de bonnefooi. De reden: toe aan iets anders. Even daarvoor had hij zijn aandeel in het Haagse internetbedrijf QLT verkocht en zou het daardoor wel een tijdje uitzingen. “Vlak voordat ik vertrok deed ik mijzelf nog snel een laptop kado. Dat ding is zeker het eerste jaar echt mijn beste vriend geweest. Uren sleet ik erachter, om maar contact te houden met Nederland”, blikt hij terug. Dat contact heeft hem een jaar geleden aan zijn huidige job geholpen.

In Tokyo runt Canneman de Japanse vestiging van AQ Services, een Nederlands mysteryshopping bedrijf uit Den Haag. In de zomer van 2005 vertrok Jan Willem Smulders, mede-oprichter van AQ, naar Singapore om van daar uit de Aziatische markt te gaan ontginnen. Maar Japan had volgens hem een manager ter plekke nodig.
Via internet stonden de twee al met elkaar in contact. Ze hadden elkaar voor hun beider vertrek al eens ontmoet in Den Haag via hun vrouwelijke wederhelft. Toen Smulders iemand in Japan zocht, was de link gauw gelegd. Nu heeft Canneman dagelijks contact met hem. Via voipdienst Skype wel te verstaan. “Eigenlijk draait AQ gewoon op Skype. We hangen er allemaal aan. Met alle betaalde diensten. Voicemail, Skype-in, Skype-out, alles. Ik heb zelfs een account die steeds automatisch wordt aangevuld vanaf de credit card van mijn baas in Singapore. Prachtig toch? Kom nooit onder de 20 euro beltegoed”, zegt Canneman die overigens ook nog zijn mobiele telefoon aan Skype heeft gekoppeld via een systeem dat Soonr heet. Zo kan hij vanaf zijn mobiele telefoon, via Skype op zijn pc de hele wereld bellen tegen lokaal tarief bellen. “Fantastisch is dat. Echt, Skype is een supertool. Zelfs mijn 62-jarige moeder kan er alles mee. En die vond e-mail maar ingewikkeld. Nu hebben we dagelijks contact.”

Canneman regelde aan de hand van zijn internetkennis ook kantoorruimte voor zichzelf downtown Tokyo. Het eerste jaar verrichtte hij steeds wat internetwerk bij een communicatiebedrijf waar hij via via de eigenaar van kende. In ruil voor dat werk kreeg hij er een gratis werkplek. De Hagenees surft in Japan op onwaarschijnlijke snelheden. Zijn verbinding is 100Mbps. Hij kijkt nu dan ook meer tv dan in Nederland. Nederlandse tv. Even klikken op ‘uitzending gemist’ en je pakt de laatste aflevering van Dit was het Nieuws mee. “Maar toch is het anders nu. Nu ik niet meer in Nederland ben, wordt het steeds minder interessant. Je kunt wel alles volgen, maar de diepgang ontbreekt. Simpelweg omdat het hier niet leeft en je er met niemand over kunt praten. Ook met andere Nederlanders gaat dat hier niet. Niemand interesseert zich hier voor voor wat er in Nederland gaande is.”
Hoewel Canneman dus dagelijks contact heeft met Nederlanders, zowel zakelijk als sociaal, blijkt dan toch de standplaats een steeds dieper spoor door het dagelijks leven te trekken.

5. Willem Oudemans: ‘We zochten natuur en ruimte’

Willem Oudemans (38) is ook een emigrant die zakelijk nog wat wortels in Nederland heeft liggen. Hij woont met zijn vrouw Monique en twee kleine kinderen in Nelson, British Columbia, Canada en is zelfstandig internetconsultant. Oudemans adviseert ondernemers die online zaken willen doen. Ook bouwt hij websites en begeleidt hij automatiseringtrajecten. Die activiteiten vielen al onder een bedrijf dat hij in Nederland opstartte, niet lang voordat ze vertrokken.
“Dat leek me wel handig destijds. Het was immers een manier om geld te verdienen op willekeurig welke plek dan ook. En we wisten destijds niet waar we heengingen. Het had evengoed Frankrijk kunnen worden. We zochten natuur en ruimte. Een andere manier van leven. Het is niet dat we per se op zoek waren naar Canada”, zegt hij.
Vier jaar na zijn vertrek heeft hij nog altijd Nederlandse klanten. Omdat dat kan via het web. Ruim de helft van zijn inkomsten komt van Nederlandse klanten. “Mijn omzet hier in Canada zit nu rond de veertig procent. Maar dat groeit gestaag. Het draait hier allemaal om ‘trust’. Dat ene woordje is in zo’n kleine gemeenschap als Nelson van wereldbelang. Ze moeten je kennen en vertrouwen. Anders heb je gewoon geen handel. Ik heb heel wat vrijwilligerswerk gedaan en wat klussen gratis afgerond. Dat begint zich nu terug te betalen.” Dat Willem een internetbedrijf had, dat kwam goed van pas. Zeker in het begin. Je hebt om je te vestigen in een vreemd land, een vreemde plek een lange adem nodig. En dat draait ook om geld.
Oudemans is stellig over de rol van internet in zijn leven. Hij leeft ervan, maar een must is het niet. Internet is voor hem zakelijk ook niet voldoende. “Je hebt gewoon vaak persoonlijk contact nodig. Bijvoorbeeld als je klanten voor het eerst spreekt. Dan werkt een op een veel beter.“ Oudemans is er wel van overtuigd dat internet een voorsprong kan geven. Niet zozeer zakelijk, maar voor emigranten. Je kunt zoveel informatie tot je nemen, dat je beter voorbereid vertrekt. “Maar dat is een halve waarheid. Natuurlijk, je zult veel meer weten. Maar emigreren blijft een ervaring die je aan den lijven moet ondervinden. Dan is het de persoonlijkheid van iemand die een grotere rol speelt in het wel of niet kunnen aanpassen. Daar kan internet je gewoon niet bij helpen.” Willem en Monique richtten vijf jaar geleden - voordat ze vertrokken - het Canada Bulletin Board (CBB) op. Ze zochten naar een manier om in hun informatiebehoefte over hun toekomstig thuisland te voorzien. Nu is dit internetforum een actief netwerk geworden van meer dan duizend leden. Een flink aantal van die leden is inmiddels woonachtig in Canada en helpen nieuw geïnteresseerden aan informatie van het front.

Nieuwe emigrant

Het belang van internet groeit met de dag. Dat geldt voor iedereen. Maar voor emigranten is het belang levensgroot. Het is hun poort naar de wereld. Naar vrienden en familie in Nederland vooral. Maar ook hun bieb die altijd open is. Canneman noemde zijn laptop niet voor niets zijn grootste vriend. Voor emigranten die over zoveel internetkennis beschikken dat ze ervan kunnen leven, is het nog drastischer. Want het is niet alleen een medium dat het sociale leven en het thuisfront dichterbij brengt, het is ook de poort naar het zakenleven en de inkomsten.
In feite creëert internet een nieuw soort emigrant. Eentje die eigenlijk nog met een been in Nederland blijft staan. Sociaal, omdat de instant messenger je constant in contact brengt met Nederland, en zakelijk omdat daar vaak nog (deels) inkomen vandaan komt.

Integreren die webnomaden dan wel zo makkelijk in hun nieuwe thuisland? Voor de meesten in dit verhaal is dat antwoord volmondig ja. Zo gebruikt Hettema in Zweden zijn internetkennis om een lokale pokercompetitie op te zetten in zijn dorp Amal via de website www.apokerclub.se.
Canneman zag ruim een jaar lang geen enkele Nederlander. Toen hij aankwam deed hij direct een cursus Japans en werkte in het communicatiebedrijfje waar hij zijn werkplek had tussen louter Japanners.
Oudemans staat midden in de maatschappij in Nelson en doet wekelijks mee aan een radio-praatprogramma dat lokale politiek grondig doorneemt. Hoewel internet hun thuis is, de inbox het adres, weten de webnomaden zich toch te wortelen.