De virtuele toekomst staat niet stil /reageer

De virtuele toekomst staat niet stil
  • door: Christian Jongeneel
    over: gadgets
    op: 23 januari 2010
  • Prototypes herkennen een marker en projecteren een dynamisch beeld eroverheen.

  • Demofilmpje: een scherf die op scherm tot een volledige schaal wordt aangevuld.

Applicaties zoals Layar en Wikitude projecteren statische informatie over een camerabeeld. Dat is een beperking die de huidige technologie oplegt. Het zou echter helemaal mooi zijn wanneer er dynamische informatie geprojecteerd zou kunnen worden, met als ultiem doel bijvoorbeeld dat een toerist die over het Forum Romanum loopt, met zijn speciale bril gereconstrueerde gebouwen over de ruïnes heen ziet.

Het begin van die ontwikkeling wordt uitgetest in het AR-RFID lab van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, dat voor de technologie samenwerkt met de TU Delft. De onderzoekers werken er met gemodificeerde virtual reality helmen, die ook licht van buiten doorlaten, zodat de projectie in de helm over de werkelijkheid heen valt. Daarnaast ontwikkelen ze applicaties zonder helm, waarbij mensen een object met een marker (tweedimensionale zebracode) erop manipuleren binnen het bereik van een camera. Een computer analyseert de positie en oriëntatie van de marker en projecteert dan een extra beeld over (online proef voor mensen met webcam).

Voor het Rotterdamse museum Booymans van Beuningen virtualiseerden zij een aantal antieke schalen. De gebruiker houdt een kopie van een scherf met een marker eraan voor de camera. De computer vult het beeld aan, zodat het op het scherm lijkt alsof de gebruiker een complete schaal in handen heeft, die van alle kanten bekeken kan worden.

Lichtcondities

‘Er zitten nog veel technische uitdagingen in het systeem’, vertelt projectleider Yolande Kolstee. ‘De precieze plaatsbepaling blijft lastig, waardoor het beeld teveel trilt. Dat lossen we op door veel met animaties te werken: dan valt de trilling minder op. Ook werken onder verschillende lichtcondities is een probleem – terwijl je uiteindelijk toch iets wilt hebben dat ook buiten functioneert.’

Een beperking is ook de noodzaak grote markers te gebruiken. Liefst zou de computer uit de werkelijkheid de gewenste aanvulling moeten berekenen. Het is tenslotte niet de bedoeling dat het Forum Romanum vol komt te hangen met markers. Voorzichtige pogingen in deze richting zijn onderweg. Er zijn al toepassingen voor automonteurs in opleiding, die kijkend naar een motor een projectie te zien krijgen wat ze moeten doen.

Nog dieper in de R&D-cyclus zit iets dat zelfs Robocop niet had: door muren heen kijken. Het team van Yaser Sheikh aan Carnegie Mellon University werkt eraan, met geld van het Japanse automobielbedrijf Denso. De gedachte is als volgt: een automobilist komt aanrijden op een kruispunt met een groot gebouw op de hoek, waardoor hij niet kan zien of er verkeer aankomt. Op de hoek hangt echter een camera, die dat wel kan zien. Het beeld wordt bewerkt en zo op de voorruit geprojecteerd dat het voor de automobilist net lijkt alsof hij door het gebouw heen het naderende verkeer ziet aankomen.

Reageren via Facebook

Reacties

Over Christian Jongeneel

Christian Jongeneel is wetenschapsjournalist voor onder andere Technisch Weekblad en De Ingenieur. Zijn weblog en andere artikelen zijn te vinden op [url=http://www.christianjongeneel.nl]www.christianjongeneel.nl.