DRM? Nee, dank u! /1 reactie

DRM? Nee, dank u!

“Na een optreden verkoop ik tegen kostprijs USB-stokjes met daarop onbeveiligde MP3´s. Die mensen hebben betaald om een concert van me te zien. Laat ze alsjeblieft die MP3´s kopiëren en verspreiden onder kennissen. Dan komen er alleen maar meer mensen naar mijn optredens.”

Jazzmusicus Hans Dulfer, saxofonist, bandleider, muziekpresentator op BNR en vader van Candy ‘when I want sax, I call Candy’ Dulfer (grappig, hoe zij vroeger ‘de dochter van’ was en de tijd zulke dingen omdraait), plaatst zich lijnrecht tegenover de NVPI op een discussieavond over DRM. De NVPI ziet de DRM en kopieerbeveiliging met instemming verdwijnen van fysieke dragers (lees CD’s) maar wil deze technologie wel toegepast blijven zien op downloads.

de CD is dood

Ik heb nieuws voor de NVPI: de CD is dood. DRM en kopieerbeveiliging afschaffen voor CD’s is je publiek blijmaken met een dooie mus. Vergeet toch die fysieke geluidsdragers, die business is verleden tijd. De consument is niet meer geinteresseerd in het medium waarop muziek wordt verkocht. Het gaat om de muziek! Of je die nu downloadt, koopt op CD, DVD, USB-stick of een Flash-memorycard doet niet ter zake.

Het gros van de muziek die ik koop, komt uit de iTunes musicstore. Handig, snel en betaalbaar. Nieuw album van Sting met een luitenist? In de tijd die het me normaal zou kosten om naar de auto te lopen om naar de platenzaak te gaan (in de hoop dat ze ‘m al hebben) heb ik het album nu gedownload, inclusief luistergids en ‘digital booklet’. Met DRM helaas, maar daarover later meer.

irrelevant

Koop ik dan helemaal geen CD’s meer? Jawel, laatst nog bij de introductie van het nieuwe Venice album. Maar het feit dat die muziek op een CD staat is volslagen irrelevant. Dezelfde avond is de CD geript en op m’n iPod gezet, de drager waarop ik de muziek kocht ligt nu ergens stof te happen in of achter of onder de CD-kast. Ik geniet van de muziek, niet van de verpakking. Had ik die muziek kunnen downloaden, dan had ik dat gedaan.

Gelogen

De NVPI stelt op haar website: “DRM systemen zijn essentieel voor het legaal online aanbieden van auteursrechtelijk beschermde werken. Ze maken het de consument mogelijk om te kiezen - kopen, huren of lenen en de aanbieder om de prijs daarop af te stemmen. Bovendien zorgen ze ervoor dat de inkomsten verdeeld kunnen worden onder alle rechthebbenden.”

Dat is van voor tot achter gelogen. DRM systemen zijn totaal overbodig voor het legaal online aanbieden van auteursrechtelijk beschermde werken. De licentie maakt het legaal, niet de technologie die het naleven van die licentie probeert af te dwingen (en daar jammerlijk in faalt). En DRM systemen maken het de consument helemaal niet mogelijk om te kiezen - ze maken het de consument juist onmogelijk de content af te spelen op het apparaat van hun keuze. DRM stelt clubs als de NVPI in staat meerdere keren te vangen voor dezelfde content. (Heb je een CD gekocht en wil je die ook in je auto afspelen? Nieuwe licentie, opnieuw afrekenen. Wil je dezelfde muziek ook meenemen op je iPod? Nieuwe licentie, opnieuw afrekenen. Wil je op je studeerkamer naar de muziek luisteren in je PC? Nieuwe licentie, opnieuw afrekenen.) Daarbij kan de verkopende partij ten allen tijde besluiten de ooit verstrekte licentie aan te scherpen, in te perken of in te trekken. De rechten van de consument zijn slecht beschermd. En ten slotte, DRM systemen spelen geen enkele rol bij het verdelen van de inkomsten onder alle rechthebbenden. Klinkklare onzin.

De enige partijen die hier baat bij hebben zijn zij die voor hun inkomsten afhankelijk zijn van de drager. De musici hebben niets aan DRM en de consument evenmin; sterker nog, ik heb al meermaals een CD teruggebracht omdat ik ‘m niet kon afspelen. Geen inkomsten voor de artiest en geen muziek voor mij. Tegelijk is DRM - in welke vorm dan ook - geen drempel van betekenis voor de illegale handel. Geen enkele DRM heeft ooit voorkomen dat muziek in het illegale circuit opdook, en geen enkele DRM zal dat ooit kunnen voorkomen. Zolang geluid hoorbaar wordt gemaakt, kun je het reproduceren en distribueren.

‘ondanks de DRM’

Ooit pasten we - op uitdrukkelijk verzoek van de industrie - Windows DRM toe bij de internetpremiere van 06-05 de film. Talloze consumenten hadden problemen met het afspelen, en de koppeling tussen het betaalsysteem en de afgifte van licenties aan de spelers verliep verre van vlekkeloos. De eerste illegale versie was ondanks de DRM binnen een dag te downloaden, zonder afspeelproblemen en zonder betaalproblemen.

Ik zeg wel ‘ondanks de DRM’, maar wellicht is ‘dankzij de DRM’ hier wel meer op zijn plaats. Want ik vraag me nog steeds af: als destijds ons advies was gevolgd en de film tegen betaling van een of twee euro te downloaden was geweest zonder beveiliging, had dan echt iemand de moeite genomen de film illegaal te distribueren? En had de consument echt gewacht tot de film illegaal te downloaden was geweest? Volgens mij had iedereen die de film graag wilde zien er met plezier twee euro voor over gehad om de film op de premiereavond te bekijken. En wie dat bedragje er niet voor over had, zou ook de DRM versie niet hebben willen kopen.

Nu waren er verschillende liefhebbers die de film wel wilden, maar niet konden bekijken omdat de techniek het ze onmogelijk maakte. Daar werd niemand blij van. DRM leidt dus tot omzetverlies en maakt het leven van de consument nodeloos lastig, terwijl de ‘bad guys’ er geen noemenswaardige hinder van ondervinden.

Nu de CD als drager uit beeld verdwijnt verschuift het zwaartepunt van de anti-DRM strijd naar die andere producenten van dragers: bedrijven als Apple en Microsoft, die er baat bij hebben dat ik de muziek die ik heb gekocht alleen kan afspelen op hun eigen apparatuur. Tot nu toe heb ik geen hinder ondervonden van Apple’s DRM. De muziek die ik in de iTunes MusicStore heb gekocht kan ik probleemloos op CD zetten en afspelen in mijn CD-speler thuis of in de auto, of op m’n iPod zetten, whatever. Maar er zijn ongetwijfeld mensen die tegen beperkingen aanlopen die ik niet ervaar, bijvoorbeeld omdat ze geen iPod maar een ander merk MP3-speler hebben.

En ook in de downloadmarkt is DRM een utopie. Elke nieuwe DRM is binnen enkele uren of dagen gekraakt: je pest de goedbedoelende consument, die geld ophoest voor een product met beperktere functionaliteit dan hij of zij zou mogen verwachten (is dat niet verboden in het consumentenrecht?!) en de mensen die je ermee zou willen treffen lachen je vierkant uit.

Nee, nog even volhouden en DRM is geschiedenis.

Reageren via Facebook

Over Gert Jan Kole

Aangenaam, mijn naam is Gert Jan. Mensen-mens in de ICT, (interim-) manager, coach. Op KolesQueeste schrijf ik over (bijna) alles wat mij privé bezig houdt. Voor een overzicht van mijn professionele activiteiten verwijs ik u graag naar mijn online CV (wachtwoord: kole) of LinkedIn profiel.