Écht schone energie uit water /6 reacties

Ontwerp

Het bedrijf REDStack, een spin-off van Wetsus, bouwt de proefinstallatie in Harlingen. Het is nog niet bekend hoe die er precies uit zal gaan zien. “De uitdaging zit in drie punten die we nog onderzoeken”, zegt universitair docent Bert Hamelers. Hij begeleidt vanuit de Wageningen Universiteit de promovendi van Wetsus die aan Blue Energy werken.
“Ten eerste het ontwerp. Moet je bijvoorbeeld zoet en zout water tegen elkaar in laten stromen of in dezelfde richting? Hoe dicht bij elkaar moeten de membranen staan? Daarmee is nog veel winst te halen op het gebied van vermogen.”

Selectiviteit

Wetsus

Wetsus ontwikkelt nieuwe technologieën op het gebied van duurzaam watergebruik met behulp van onder andere biotechnologie en scheidingstechnologie. Het instituut wil uitgroeien tot het Europese Centre of Excellence op watergebied.
Pakweg dertig promovendi van diverse universiteiten werken in de laboratoria van Wetsus in Leeuwarden, naast nog zo’n twintig mensen van de ondersteunende en wetenschappelijke staf.
Sinds 1 juni 2007 is Wetsus officiëel het Technologisch Top Instituut Watertechnologie. Dat wil zeggen dat bedrijven en kennisinstellingen samen de helft van de financiering op zich nemen. De overheid past de andere helft bij. Nu is dat nog 5 miljoen euro per jaar, binnenkort wordt dat verhoogd naar 14 miljoen euro.

Tweede is de keuze van het ionselectieve membraan. Dat is een dun laagje polymeer waaraan negatief geladen of positief geladen groepen zijn gekoppeld. Die vormen kanalen waardoor kationen respectievelijk anionen kunnen migreren.

“Onderzoekers van de Universiteit Twente onderzoeken nu binnen Wetsus een aantal commercieel verkrijgbare membranen”, vertelt Hamelers. “We kijken daarbij naar de selectiviteit: hoeveel anionen laat een anionuitwisselingsmembraan door, en hoeveel kationen houdt het tegen? Geleidbaarheid is eveneens belangrijk: hoe snel gaan de ionen door het membraan?”

Ten slotte moet duidelijk worden hoe de membraantechnologie zich in ‘echt water’ gedraagt. “Technologisch werkt het heel goed”, zegt Buisman, “maar biologisch weten we nog niet zoveel. We onderzoeken bijvoorbeeld of de membranen aangetast kunnen raken door biologisch materiaal in het zee- of rivierwater, biofouling dus.”

Milieuvoordeel

Afval is er niet. Wel mengen zout en zoet water tot een brak geheel. Buisman denkt echter dat dat misschien wel een milieuvoordeel kan opleveren. “De Afsluitdijk is op zichzelf al een heel harde scheiding tussen zoet en zout. Bij eb gaan de sluizen open en stroomt er een enorme bel zoet water de Waddenzee in. Ik kan me voorstellen dat dat voor de flora en fauna niet goed is. Als we een bassin maken met brak water uit de installatie, krijg je een veel minder extreme overgang. Rijkswaterstaat houdt al steeds meer rekening met die plannen.”

Dit artikel is eerder gepubliceerd in het Chemisch2Weekblad

Reageren via Facebook

Over Bastienne Wentzel

Bastienne Wentzel is gepromoveerd chemicus en sinds 2005 werkzaam als freelance wetenschapsjournalist (specialiteit bètawetenschappen en techniek). Daarnaast fotografeert ze en schrijft ze graag over autos en reizen.