Tweet

Enzym krijgt een kleur van het harde werk /reageer

Details

Nitriet (NO2¯) wordt omgezet in stikstofmonoxide (NO) doordat het een elektron en twee protonen opneemt en daarbij een watermolecuul (H2O) afsplitst. Het is een gecompliceerd proces dat het enzym weet te versnellen doordat het de ’spelers’ in dit gebeuren (het NO2¯ en de twee protonen) letterlijk in een houdgreep neemt, zodat ze eigenlijk niet meer kunnen ontkomen aan het met elkaar reageren als er eenmaal een elektron in de buurt is. Dat elektron wordt weer aangeleverd door andere eiwitten in de cel die met het NiR tijdelijk een verbintenis kunnen aangaan.

Rommelig

De manier waarop dat elektron als het eenmaal aangekomen is in het NiR tenslotte de ‘hot spot’ bereikt waar de eigenlijke reactie plaatsvindt, gebeurt nogal rommelig, zo hebben de onderzoekers kunnen vaststellen. De ene keer komt het elektron snel ter plaatse, de andere keer langzaam, afhankelijk van de interne dynamica van het enzym. Het enzymmolecuul is een beweeglijke gelei en de trillingen in deze pudding hebben effect op de snelheid waarmee het elektron zich erin kan voortbewegen.