Reacties/ Eten als een oermens voorkomt diabetes printlink


DrMarshall (20 augustus 2007, 17:56)

Dag Xenia,
Mijn complimenten: leuk en interessant artikel. Heb wel twee opmerkingen:

Je zegt: "Totdat de alvleesklier het helemaal opgeeft en geen insuline meer maakt: dan heb je diabetes-2, heb je met je eten je lichaam stukgemaakt en moet je voor de rest van je leven insuline inspuiten of slikken om ooit nog te kunnen snoepen." Ik heb mezelf in het verleden beroepsmatig verdiept in diabetes en volgens mij is dit onjuist. Bij diabetes 1 is je alvleesklier stuk, tgv een auto-immuunreactie. Echter, bij diabetes-2 maakt je alvleesklier nog wel insuline aan, maar de cellen in je lichaam kunnen het niet meer opnemen (ook wel insuline-resistentie genoemd). Dat is 1 van de redenen dat je bij diabetes-2 aanvankelijk ook geen insuline hoeft te spuiten, maar dat pillen volstaan en dat diabetes-2 ook weer kan genezen als je je eet- en leefgewoonten aanpast (bij niet-ouderen). Pas als je langdurig diabetes-2 hebt kan de alvleesklier er helemaal de brui aan geven.

Tweede opmerking (eigenlijk vraag): je schrijft dat pinda's geen nootjes zijn. Ik zag op wikipedia dat dat inderdaad klopt (wist ik niet). Maar bedoel je ermee te zeggen dat pinda's daarmee ook niet in een paleontologisch dieet horen? Op het fotootje bij je artikel staat rechtsonder trouwens een pinda ;-).

Xenia Bakker (20 augustus 2007, 18:58)

Beste DrMarshall, bedankt voor de reactie. Het onderwerp gaat me aan het hart :) Ik meende dat diabetes-1 de erfelijke aandoening is en diabetes-2 de tijdens het leven opgelopen aandoening. Maar beiden met hetzelfde resultaat. Bij nadere overdenking lijkt het me idd niet logisch dat je dan nog onderscheid in de oorzaak maakt.... Ik zal me verder verdiepen en aanpassen.

Met de pinda-opmerking bedoelde ik te voorkomen dat mensen enthousiast een handje pinda's nemen en denken dat ze de goede eigenschappen van noten tot zich nemen. En die foto... dat krijg je ervan als je te lui bent om zelf een foto te nemen ;)

Xenia Bakke (22 augustus 2007, 08:40)

over diabetes type 1 en type 2. Bij type 1 zijn de insuline-makende cellen in de alvleesklier stuk. Dit kan vanaf de geboorte zo zijn of zich snel ontwikkelen op jonge leeftijd. Dit type is makkelijk te diagnosticeren, er is veel bekend over de complicaties en patiënten moeten hun hele leven insuline spuiten in verhouding tot het eten wat ze tot zich nemen.

Bij type 2 raakt het lichaam door de grote suikerschommellingen (zie mijn artikel) steeds meer resistent tegen de eigen insuline waardoor het lichaam a) steeds meer insuline probeert te maken en b) het bloed voortdurend hoge glucoselevels heeft. De lichaamscellen nemen de glucose niet goed op. Mensen hebben voortdurend behoefte aan energie (eten) en drinken maar voelen zich toch slap en futloos. Het verloop is langzaam en in het begin met vage klachten. "Ik ben zo moe..."
De hoge glucoselevels i.c.m. met de waanzinnig hoge insulineproductie zorgen voor roofbouw op het lichaam. Uiteindelijk vallen systemen uit w.o. de alvleesklier. Maar ook de huid: wondjes genezen slecht. Vaak grieperig.

De voortgang van type 2 is te voorkomen door het lichaam geen suikerschommelingen meer te laten meemaken en te hopen op de zelfgenezende kracht van het lichaam. Deze kan op veel manieren ondersteund worden: anders eten, bewegen om de afvalstoffen te helpen afvoeren en ontspannen leven. (Stress geeft een hormonale reactie waardoor andere lichaamsprocessen op een laag pitje worden gezet). Minder zwaar zijn helpt ook omdat een grote hoeveelheid lichaamsvet zich gedraagt als een extra lichaamsorgaan: het vraagt veel energie en bloedtoevoer en maakt ook zelf hormonen aan (o.a. oestrogenen).

link
link
linkerdielink

JM Stoorvogel (11 november 2007, 22:55)

Vlees is juist makkelijk verteerbaar, doordat dierlijke cellen geen cellulosewand hebben. En het menselijke darmstelsel staat evolutionair gezien dichter bij een carnivoor dan bij een herbivoor, net als ons gebit. Die paar punten kloppen mi in het artikel niet.

WEL ben ik het 100% met de schrijfster eens dat we vroeger nooit zo makkelijk aan ons eten konden komen als nu, en dat de concentratie aan snelle suikers (glucose, fructose) toen nooit zo hoog kon zijn als nu.

"Het is begrijpelijk dat dit systeem moeite heeft met snelle energie zoals die zit in suiker, modern fruit, witmeel en gekookte wortels en aardappels."

De hoeveelheid " snelle energie" in fruit/wortels/aardappels is minimaal hoor. Aardappels bevatten voornamelijk zetmeel, dat nauwelijks te verteren is. Na koken gaat dit een stuk beter. Ik weet niet wat je met modern fruit bedoelt, maar aardbeien smaken van nature nooit zo zoet als in een "natuurlijke aardbeienshake" hoor.

De toevoeging van glucose aan van alles en nog wat, om er een zoete smaak aan te geven, da's een oorzaak van verborgen calorieen.

Daarnaast hoeven hoge suikerspiegels geen hoge insulinespiegels teweeg te brengen, als je tenminste voldoende beweegt na het nuttigen van voedsel. Ook het beweegpatroon van diabetici type II (lees: dikke mensen) laat nog wel eens wat te wensen over.

En je hersenen draaien niet op "vooral gluclose", maar op 100% glucose.

Zitten vrij veel onnauwkeurigheden in dit artikel.

Xenia Bakker (12 november 2007, 10:49)

Zetmeel worden in de mond al afgebroken naar glucose door speekselenzymen en zorgen voor een DIRECTE verhoging van de bloedsuikerwaardes. Daarom zijn gekookte aardappels, wortels, uien en bietjes toch ook 'zoet'. Dit is te meten met een bloedsuikermeter. Hoor.

'Modern fruit' zijn de grote sinaasappels en joekels van appels etc. die in honderden jaren zijn uitgeselekteerd op onder meer hun zoetheid. Fruit zoals dat 10.000 jaar geleden aan de bomen hing was niet zo zoet. Denk ook maar aan het verschil tussen aardbeien en bosaardbeien.

Diabetici type 2 als 'dikke mensen' omschrijven is onzin. Er zijn juist een hoop dunne mensen met ontregelde bloedsuikers. Het beweegpatroon van 'dikke mensen' kritiseren is nog veel meer onzin. Dikke mensen krijgen al genoeg afkeurende blikken van mensen die het beter menen te weten.

Hoge suikerspiegels geven ALTIJD hoge insulinespiegels, tenzij je insulinemakende capaciteit al vernietigd is. Veel en vaak hoge bloedsuikerspiegels en insulinespiegels veroorzaakt diverse schade in het lichaam.

Ik ben het met je eens dat vlees lichter verteert dan rauwkost. Echter, de overconsumptie van vlees is momenteel een probleem. Daarom rept het artikel van lichte vleessoorten zoals kip en vis. Als tegenhanger van de grote hoeveelheid beef die de gemiddelde Amerikaan toch wel in zijn buik heeft zitten.

Dit artikel is een eerste introduktie in deze materie. Zelf ben ik inmiddels al veel verder, met name op het gebied van suikerhuishouding, de relatie met hormoonhuishouding en het belang van onverzadigde vetzuren icm met zwavelhoudende eiwitten welke veel celschade kunnen herstellen (zie <a href="http://www.healingcancernaturally.com/budwig_protocol.html#Budwig%20major%20discovery">dr. Johanna Budwig</a>). Van diverse voedingsmiddelen weet ik inmiddels hoe mijn bloedsuiker er op reageert en ik kan iedereen dan ook aanraden zelf een bloedsuikermeter te kopen en het uit te vinden voor zijn eigen systeem. Eigen data is meer waard dan algemene voedingsrichtlijnen.

eran (12 november 2007, 11:55)

Boeiend artikel, Xenia. Goed dat je de relatie van zeer suikerrijke voedingsgewoonten en lichamelijke klachten onder de aandacht brengt. Wel vind ik dat je soms wat kort door de bocht gaat en op sommige punten te weinig geinformeerd bent, wat de overtuigingskracht weer wat teniet doet..

- Zo wordt (zoals Dr Marshall al aangaf in haar reactie) type 2 diabetes bij voorkeur niet behandeld met insuline, maar met medicijnen die de gevoeligheid van de spiercellen voor insuline verhogen: bij dezélfde hoeveelheid insuline wordt dus méér glucose vanuit het bloed in de spiercellen opgenomen. Dit effect wordt overigens ook veroorzaakt door lichaamsbeweging (!) wat om die reden dan ook therapievorm nummer één zou moeten zijn, ware het niet dat artsen weten hoe onvoorstelbaar moeilijk mensen het hebben met het langdurig veranderen van hun gedrag. Op de gedeelde eerste plaats in deze behandeling hoort ook een aanpassing van het dieet. Inderdaad helpt het enorm om de hoeveelheid snelle suikers te verlagen. Maar anders dan we vaak denken, gaat het niet alleen om de hoeveelheid (snelle) suikers, maar vooral om de totale hoeveelheid voedsel die we verstouwen. Ons lichaam is evolutionair gezien gewend aan periodes van schaarste en gaat dan ook heel zuinig om met alle energiestoffen. In urine en zweet komen we ze praktisch niet tegen, in ontlasting alleen in (voor onze darmen) onverteerbare vorm. Pas bij hoge suikerspiegels wordt bloedsuiker doorgelaten naar de urine (diabetes mellitus betekent letterlijk 'veel plassen hongingzoet'). Minder eten en meer bewegen zijn de gouden leefregels voor minder of helemaal geen klachten van diabetes type 2. Natuurlijk helpt een paleontologisch dieet dan goed, want daar vallen maar heel moeilijk teveel energiestoffen uit te bemachtigen!

- Helaas is een paleontologisch dieet praktisch onmogelijk voor alle wereldbewoners te realiseren. Anders dan vaak wordt gedacht is het verlaten van het jagen/verzamelen ruil voor de landbouw minder een vernuftige keuze geweest dan een onvermijdelijke noodzakelijkheid. Overal waar de bevolkingsdichtheid te groot werd voor het ‘harmonische’, weinig hiererarchische jagers/verzamelaarsbestaan, vond hetzij een exodus plaats, dan wel een snelle overgang naar het ‘zorgelijke’ en sterk hierarchisceh bestaan van landbouw (en dus grondbezit). En laten we eerlijk zijn: de zeeen worden nú al overbevist en het eten van vlees vormt nú al een bedreiging voor milieu, klimaat en voeding van de armsten. Dan moeten we er toch niet aan denken dat we nóg meer vis en vlees gaan consumeren. Verbouw van noten, groenten en fruit zouden wat dat betreft vermoedelijk nog wel goed kunnen toenemen. Maar laten we vooral de granen en aardappelen niet de schuld geven van onze wankele bloedsuikerspiegels, maar het meer zoeken in het teveel aan zeer snelle suikers (zoals druivensuiker, geraffineerde bietsuiker), het teveel aan eten in het algemeen en een tekort aan bewegen en we voelen ons al een stuk beter.

- Overigens is suikerziekte praktisch nooit een erfelijke ziekte te noemen. Je kunt wel de kwetsbaarheid overerven om mogelijk gedurende je leven suikerziekte te ontwikkelen. Dit geldt zowel voor type 1 (waarbij de insulineproducerende cellen in de alvleesklier compleet worden vernietigd) en wat op elke leeftijd kan beginnen en vermoedelijk wordt veroorzaakt door (een onhandige reactie van het afweersysteem op) een virusinfectie, als voor type 2 (komt bijvoorbeeld erg veel voorkomt bij hindoestanen) dat getriggerd wordt door levensstijlfactoren als dieet en lichaamsbeweging.

- Het idee dat je je alvleesklier kapot maakt met veel suiker is te generalistisch. Hooguit vermindert het vermogen om voldoende insuline aan te maken. De alvleesklier maakt naast insuline nog twee andere hormonen en bovendien spijsverteringssappen. De productie hiervan gaat niet verloren door een suikerrijk dieet.

- Anders dan ‘Stoorvogel’ in zijn reactie beweert is vlees overigens meestal wel degelijk moeilijker verteerbaar dan de meeste graanproducten. Veel vleessoorten liggen vooral vanwege het hoge eiwitgehalte meerdere uren achtereen in de maag, waar graanproducten deze al ruim binnen het uur hebben verlaten. En omdat er uit vlees bij vertering vooral aminozuren en vetzuren worden gehaald, zal de bloedsuikerspiegel daardoor maar weinig snel kunnen stijgen. Pas na omzetting daarvan in de lever, kan deze namelijk toenemen.

Succes met je volgende artikel. Ik hoop wel dat je daarin wat meer vooronderzoek doet. Want - met alle respect - schrijven over suikerziektetypes zonder te weten wat die indeling globaal inhoudt, komt weinig overtuigend over, ook al deel ik nog zo je mening over suiker(over-)consumptie en lichamelijke klachten.

J.M. Stoorvogel (17 november 2007, 20:09)

Hoi! Gaaf dat er nog gereageerd is! Ik ben ook maar het produkt van m'n opleiding, en een gedeelte daarvan komt via een hobby te weten sport.

Ik ben ook op de hoogte van de werking van (beta)amylase maar je kunt mij niet wijsmaken dat 50 gram aardappel je bloedsuikerspiegel even snel omhoog stuwt als 50 gram rietsuiker.

Daarom wordt er door de alvleesklier ook nog (alfa)amylase afgescheden. Maar dit proces kost natuurlijk tijd.

Bij mijn weten zijn monosachariden de snelle suikers, en polysachariden [zetmeel!] de langzame suikers. Of mis ik nog een groep?

Ik meende altijd dat de secretie van insuline tijdens duursport op een veel lager pitje stond en niet zo reactief was op monosachariden [zie: Gyntelberg, Rennie, Hickson en Holloszy: Effect of training on the response of plasma glucagon to excersize]. Vandaar m'n uitspraak dat de inname van suikers niet altijd hoefde te leiden tot hogere insulineconcentraties, maar corrigeer me als ik ernaast zit.

Er is ook (zeer sterke) correlatie aangetoond tussen overgewicht en diabetes 2 en ook op de site voor diabetici wordt toch echt gehamerd op een gezondere leefstijl middels afvallen EN sporten. Ik ben het met je eens dat een D2 patient niet dik hoeft te zijn, maar wat je daarna zegt:

"Het beweegpatroon van 'dikke mensen' kritiseren is nog veel meer onzin. Dikke mensen krijgen al genoeg afkeurende blikken van mensen die het beter menen te weten."

getuigt ook niet van enige realisme. Omdat een uitspraak niet aardig zou zijn, zou het onzin zijn? Wetenschap draait op cijfers en logica, niet op politieke correctheid. Iedereen die nadenkt weet dat je niet dik hoeft te zijn.

Het is precies die balans tussen uithongeren, waarmee je iedereen slank krijgt, en volvreten, waarmee je iedereen dik krijgt. Dat die balans voor sommigen makkelijker te vinden en te houden is, OK, maar je kunt onmogelijk stellen dat de wet van massabehoud niet zou gelden voor het menselijk lichaam.

Daarnaast heeft Eran ook niet goed gelezen: om mijn stelling, dat vlees makkelijker verteerbaar is, te weerleggen zegt hij dat graansoorten de maag sneller verlaten. Ten eerste houdt het verteringsproces niet op na de maag, maar dan begint het pas. En de snelheid heeft niets met 'makkelijk' te maken. Iedereen weet dat je bij herbivoren in de ontlasting veel meer beginprodukt terugvindt dan bij carnivoren. Ook al zou het graan eerder het lichaam verlaten hebben, het gaat erom hoeveel % er verteerd is.

Maar dat van die bloedsuikermeter is wel 'n goeie tip, daar ga ik 's achteraan. Verder is de materie onwijs interessant en ik ben altijd op zoek naar meer kennis.

eran (19 november 2007, 12:20)

Ik deel je enthousiasme voor dit onderwerp, Stoorvogel en je hebt gelijk wanneer je stelt dat ik je stelling over de goede verteerbaarheid van vlees ten opzichte van graansoorten iets te simpel weerleg. Daarom hieronder een genuanceerde onderbouwing van mijn bewering.

Polysachariden (zetmeel) staan inderdaad bekend als langzame suikers. Maar dat is relatief ten opzichte van de monosachariden. Ook zetmeel kan in behoorlijk tempo worden afgebroken en in het bloed opgenomen. Hoe snel hangt af van de mate van voorbewerking. Witte rijst, witte pasta en gare aardappelen gaan bijvoorbeeld erg snel. In tegenstelling tot de volkorenvarianten van de eerste twee producten, die wat trager verteren. Uit rauw gras of bladeren is zetmeel er voor ons mensen praktisch niet uit te halen. Alleen na heel goed kauwen en/of koken, is er enige energie uit te winnen. Dan hebben we het dus over zeer moeilijk verteerbare koolhydraten. Maar de goed voorbewerkte polysachariden uit granen (als witte rijst, pasta, brood, cornflakes) verteren veel sneller dan vlees. Dit is één van de belangrijke redenen dat duursporters deze producten in grote hoeveelheden consumeren en de vroeger alomgeprezen biefstuk (wielrenners tot begin jaren tachtig!) links laten liggen. Zelfs de minder sterk bewerkte granen worden voor het grootste deel sneller verteerd dan vlees, al blijft daar ook altijd nog een onverteerbaar restant van over, in de vorm van voedingsvezels die het lichaam nagenoeg onbewerkt (maar de dikke darm beschermend) verlaten.
Alle suikers (= koolhydraten) hebben met elkaar gemeen dat ze de maag vrij snel verlaten (de maag houdt zich namelijk voornamelijk bezig met eiwitvertering) en dragen daardoor niet snel bij aan een verzadigd gevoel (de maag raakt maar niet vol en blijft doorgaan met treksignalen afgeven). Ze verlaten ze de maag in ieder geval veel sneller dan vlees. De snelle maagpassage leidt bij veel mensen tot (onbewust) overeten. Een zwaarder op de maag liggende maaltijd doet namelijk al gauw stoppen met eten. Er past eenvoudig niets meer bij en de maag stopt met het afgeven van treksignalen. Stoppen met eten vóór je je verzadigd voelt, is daarmee voor veel mensen dé manier om zonder grote complicaties met een modern (= koolhydraatrijk) dieet om te gaan. Meer vlees eten lijkt natuurlijk ook een goede optie, maar leidt – indien massaal toegepast – tot grote(re) voedselschaarste en ecologische problemen.

Er zijn trouwens nog wel degelijk tussenvormen tussen polysachariden (zetmeel) en monosachariden (vooral glucose, fructose en galactose). Onder meer de disachariden (of dubbelsuikers), zoals maltose (suiker uit granen), lactose (melksuiker) en sucrose (kristalsuiker, afkomstig uit o.a. biet, riet, ananas, wortel). Deze moeten eerst nog (voornamelijk in de dunne darm, minder in de mond) enzymatische gesplitst worden in monosachariden alvorens in het bloed opgenomen te kunnen worden. Afhankelijk van de bron moeten ze eerst nog uit een omhullende plantaardige celwand 'bevrijd' of uit een vermenging met andere stoffen losgeweekt worden. Mono-, di- en polysachariden verteren in het algemeen het makkelijkst wanneer ze in geraffineerde vorm ingenomen worden en leiden daarmee al gauw tot een glucose-spitsuur in de bloedbaan, wat vraagt om grote insulinepieken voor afdoende geleiding naar de spier- en levercellen. Dit laatste loopt overigens zeer veel makkelijker bij intensieve lichaamsbeweging daar de spiercellen dan veel gevoeliger zijn voor glucose.

Helaas is het radicaal veranderen van oude ingesleten gewoonten – zoals weinig bewegen en te veel eten – voor de meeste mensen zeer moeilijk in te voeren en al helemaal moeilijk te continueren. Ook al is er nog zoveel wetenschappelijk bewijs voor het nut ervan, dat wil nog niet zeggen dat mensen daar ook daadwerkelijk in slagen. Iedereen kan dat voor zichzelf nagaan door eens te kijken naar het voortbestaan van onprettige gewoontes bij hem of haarzelf (zo die er zijn…..). Geen excuus om stil te blijven zitten, wel reden om omzichtig te werk te gaan en het juiste moment voor verandering te kiezen.

Rob (3 december 2007, 14:55)

Xenia,

Ik wil even wat kwijt mbt de Diabetes typen en de behandelwijze daarvan.

Allereerst zijn er 3 typen diabetes nl:

Diabetes Melitus type 1 = Auto Immun aandoening
Diabetes Melitus type 2 = er in 3 varianten [zie vervolg]
Diabetes mellitus bij zwangerschap = je raadt het al, alleen bij zwangerschap

Diabetes Type 1 is een verstoring in het autoimuun systeem en kan, in tegenstelling tot de algemene veronderstelling, bij elke leeftijd ontstaan.
De cellen in de altvlees klier zijn verwoest door het eigen afweer systeem. De oorzaak hiervan is niet duidelijk.

Behandeling is altijd aleen maar insuline zonder tabletten!!. Bij de verdere behandeling is het raadzaam om ook regelmatig op andere autoimuunverstoringen te controleren. [Schildklier, Reuma, MS, e.a.]

Type 2 is er in 3 varianten.
1: er wordt ruim voldoende, of zelfs te veel insuline aangemaakt maar de cellen nemen de glucose niet op. Er is dus sprake van een insuline resistentie.

Behandeling is mogelijk middels tabletten welke de glucose opname bevorderen en uiteraard bewegen.

2: er wordt te weinig insuline aangemaakt door de altvlees klier of er is domweg te weinig insuline voor de hoeveelheid lichaam...

Behandeling geschied dmv tabletten eventueel aangevuld met diverse insuline regimes startend met 1x langwerkend en uiteindelijk 4x daags bij de maaltijden. Bij dit type is het als slaan op een dood paard als de productie uiteindelijk stopt dan moet je aan de insuline.

3: MODY 1-6 is een erfelijke afwijking in de enzymen binnen de menselijke DNA structuur en wordt meestal bij toeval ontdekt, behandeling is hetzelfde als type 2

Bij elk type diabetes mellitus is een gezonde leefstijl en gezond eten 1 van de meest belangrijkste.

Wat betreft het commentaar van sommigen hier die beweren dat type 1 erfelijk is en dat bewegen type 2 kan voorkomen zijn wat mij betreft dus klinklare onzin. Je kunt hooguit een en ander uitstellen maar uiteindelijk krijgt iedereen diabetes, sommigen moeten er alleen 115 voor worden.

ik ben het er echter wel mee eens dat als je oplet op je voeding en meer zou balanceren met voedingswaarden en hoeveelheden dat de groei van diabetes aanmerkelijk zou vertragen.

Overigens ben ik zelf een late type 1 [40 jaar] en sport ik al sinds mijn 15e minimaal 4x per week en ik gebruik inmiddels een pomp om de glucose te reguleren. En jawel, hoeveel pech kun je hebben.... ook reuma.

Groeten Rob

Nans (31 juli 2008, 22:53)

Ik heb bovenstaande maar diagonaal gelezen, maar ik begrijp niet goed hoe iemand een artikel schrijft over een medisch onderwerp en dan in een reactie naar een dokter toe, toegeeft dat ze zich nog verder moet verdiepen in de materie. Misschien is het beter eerst zeker van zijn stuk te zijn, alvorens iets te publiceren? Mensen die informatie op internet zoeken zijn vaak radeloos, zeker als het om medische problemen gaat, en riskeren alles uit te proberen in de hoop op een oplossing. Gevaarlijk!
Ikzelf ben reeds 8 jaar (sinds mijn 34ste) diabeet type 1 en ben zoals mijn arts het noemt 'ervaringsdeskundige'. Mijn ervaring is ook dat elke patiënt anders is en een persoonlijke begeleiding nodig heeft. Er zijn wel algemene richtlijnen waar je rekening mee kan houden, maar die volstaan niet om je suiker perfect onder controle te houden. Diabetoloog en diëtiste zijn zeker geen overbodige luxe!
Beste bewijs is een goede vriend van mij met diabetes type 1, en een collega met type 2. Uiteraard wisselen wij vaak ervaringen uit, en dan pas vallen de onderlinge verschillen enorm op. Waar mijn collega rustig een appel als tussendoortje kan eten, hoef ik er bij manier van spreken nog maar naar te kijken om mijn suikerspiegel al de hoogte te zien ingaan. Fruit als tussendoortje is dus voor mij, hoe graag ik het ook eet, al jaren afgeschaft, omdat ik het niet zie zitten daar telkens insuline bij te spuiten. Vier vingerprikjes én vier spuitjes per dag vind ik al genoeg!
Een banaan bij mijn boterham? Lekker, maar dan kan mijn man 's nachts voor mij opstaan om mijn hypo op te lossen. Mijn vriend kan dan weer geen pasta eten omdat hij dan last heeft van hypers; bij mij geeft dat geen probleem, gewoon enkele eenheden insuline extra bij de maaltijd. En ga zo maar door...
Nu, ik heb nog geluk want (voorlopig?) ben ik gespaard van complicaties. Mijn vriend heeft inmiddels een nier- en pancreastransplantatie achter de rug, mijn collega een zware hartaanval gevolgd door een hersentrombose. Ze zijn zo jong als ik... Veel heb ik te danken aan een goede opvolging van mijn artsen en aan zelfdiscipline, maar dan nog is het moeilijk om mijn suikerwaarden altijd onder controle te houden.
Ik vind het prima dat er algemene artikels worden gepubliceerd over gezonde voeding (niet vergeten dat bij diabetespatiënten vooral de koolhydraten van belang zijn, en die zitten nagenoeg overal in!) maar ik zou toch iedereen die met diabetes wordt geconfronteerd willen aanraden om een diëtist te raadplegen die je perfect kan uitleggen wat welk voedsel met je lichaam doet. Dan pas wordt de patiënt zich bewust van waar hij mee bezig is bij alles wat hij eet.
Destijds, bij mijn diagnose, kreeg ik van mijn huisarts de goedbedoelde raad: "niets meer eten wat zoet is". Zo eenvoudig is het helaas niet... En zoals mijn diabetoloog het zegt: "diabetes is geen wiskunde." Verkondig dus beter geen evangelie in zulke complexe materie.

Wil Mank (14 maart 2009, 09:28)

Beste Xenia,

Met grote interesse jouw artikel gelezen. Ik ben benieuwd naar het dieet van Bernstein, maar de link die jij opgeeft maakt het voor mij niet duidelijk waar ik heen moet. Allemaal reclame. Misschien kun jij meer duidelijkheid verschaffen waar ik dat kan vinden.
BVD.
Wil Mank

Robert Klep (15 maart 2009, 09:59)

@Wil: de oude link werkt inderdaad niet meer, ik heb 'em aangepast en hij wijst nu naar http://www.diabetes-book.com/readit.shtml

Vonda (29 maart 2009, 07:23)

Hoi,

Ik heb een vraag. Ik heb een zwager die lijdt aan diabetes. Hij heeft hele speciale middelen nodig om te spuiten omdat bij hem de gebruikelijke middelen niet (meer) helpen. Hij kan dus eigenlijk ook maar weinig eten maar is wel ontzettend dik, wat hem enorm beperkt. Het oermens-dieet zou hem wellicht kunnen helpen. Nu zou ik dat graag willen doen in overleg met hem, zijn huisarts en zijn ziektekostenverzekering. Zijn er artsen die dit dieet al eens gecontroleerd hebben toegepast op patienten zodat we wellicht via die weg persoonlijk hulp kunnen krijgen hierin? (dus ik heb eigenlijk meer nodig dan een boek wat ik kan bestellen).

Groet,
Vonda

Tess (25 mei 2011, 14:08)

Kijk ook eens op www.oerlopen.nl > vrij extreem maar ook superveel info over anders eten.

Jean-Pierre (22 oktober 2011, 10:59)

Wat een goed geschreven stuk.

sdafdsfds (26 oktober 2011, 11:33)

bam

nicole (28 december 2011, 20:40)

Dag iedereen,

Ik ben sinds vorige week te weten gekomen dat ik diabetisch type 2 heb en moet nu medicijnen nemen.Ik was vroeger iemand die supergezond kookte maar verslaafd was aan zoet,diabetisch zit ook in de familie ,hoewel ik de enige ben met een zoetprobleem.Dus ga ik ervan uit dat het door mijn eigen fout is dat ik nu diabeet ben ,dat moest er vroeg of laat van komen,als je zoveel snoept speelt je dat vroeg of laat parten ,ik heb het nu ondervonden .Mijn huisarts raad me aan om elke dag een klein stukje chocolade te nemen ,ik neem pure fondant ,minder vet en minder suiker en eerlijk gezegd het lukt me om van de zoete rommel te blijven ,ik heb er zelfs schrik van gekregen ,als ik nu niet oplet kan ik slechtziend worden of nierproblemen krijgen of andere dingen en dat wil ik niet meemaken .Ik hoop alleen dat ik ooit zonder medicatie verder kan .

Nicole

Anita (3 januari 2012, 19:08)

Hoi Nicole,

Als eerste de allerbeste wensen en veel gezondheid toegewenst.
Het artikel (van 2007!) heb ik met veel 'smaak' en een 'vette' glimlach
gisteren gelezen.

Ik heb genoten van a tot z en stond er van te kijken dat er een recente
reactie was.

Lullig voor je dat je zo'n diagnose krijgt.
Ik hoop dat je snel went aan je 'nieuwe' levens/voedings-wijze/stijl en
wees gerust; Ook met type II kan je redelijk gezond wel 90 worden.

Geniet van het leven!

Veel geluk en hartelijke groeten,
Anita

Arend (14 februari 2012, 22:08)

Dag Allemaal,

Met veel interesse het hele artikel en de reacties gelezen. Het is net of dat ik lees wat ik al jaren voel. Al vanaf februari 2001 volg ik het scdieqt. Inderdaad, met dit dieet laat je de dubbel en complexe koolhydraten staan om geen last te hebben van de ziekte van Crohn. Het scdiet werkt echt goed, mijn bloedsuiker blijft in evenwicht. Geen pasta, brood, rijst, mais, aardappelen, suiker, melk, koek, snoep, enz. Wel noten, fruit, vlees, kaas, eieren en vooral groente.

Heel vaak al artsen verteld dat dit bij mij en vele anderen helpt (www.scdiet.nl). Ook geschreven naar de patiënten vereniging van Crohn, maar geen bericht gekregen ook niet in het blad. Geen wonder, het blad wordt ook grotendeels gesponsord door de farmaceutisch industrie...

Toch is het vreemd, het lijkt wel of Crohn mede ontstaat door overmatige consumptie van koolhydraten zonder dat deze nodig zin en mogelijk in combinatie met stress.

Groet, Arend

Charlotte (2 juli 2012, 12:39)

Het is duidelijk dat het huidige westerse dieet diabetes bevordert. Echter, de mechanismes zoals ze in dit artikel worden beschreven zijn wat te simpel. Er zijn ook veel onderzoeken die aantonen dat een volledig plantaardig dieet met veel granen mensen van diabetes geneest. Zie bijvoorbeeld Pritikin en McDougall (http://www.pritikin.com/your-health/health-benefits/diabetes.html en http://www.drmcdougall.com/med_diabetes.html) (niet dat ik denk dat dit ideale dieten zijn, het geeft alleen aan dat de materie niet zo simpel is als hier beschreven wordt)

Reageer zelf!

Reactieformulier

Help?
In de reacties kun je zgn. BBcode gebruiken. Dit gaat als volgt:
[b]dikgedrukt[/b] wordt: vetgedrukt
[i]schuingedrukt[/i] wordt: schuingedrukt
[quote]quote[/quote] wordt:
quote
[url=http://www.sync.nl/]link[/url] wordt: link
[img]http://www.anderewebsite.nl/plaatje.jpg[/img] wordt: jouw plaatje