Geld verdienen aan de maan /reageer

De maan als business opportunity

Al deze plannen worden ingegeven door het besef dat binnen enkele tientallen jaren de maan veel meer zal zijn dan alleen een wetenschappelijk station: het zou wel eens een brede commerciële basis kunnen worden. Grote bedrijven en rijke ondernemers zien nieuwe mogelijkheden: van ruimtehotels tot aan kernfusie, overal ronkt het van de business opportunities die zich op de maan zouden bevinden.

Eén van de grootste bedrijven die zich hiermee bezighoudt, is Lockheed Martin, dat net de nieuwe maanlander voor NASA heeft ontwikkeld en momenteel technieken verzint om toekomstige maanbewoners in staat te stellen het maanoppervlak te exploiteren voor verblijf ter plekke.

Ze verdiepen zich met name in een proces dat maanstof om kan zetten in zuurstof en water. En misschien zelfs in raketbrandstof.Robot graaft en maakt zijn eigen brandstof“Net zoals we hier op aarde bestaande bronnen gebruiken om van het land te leven kun je dat op de maan ook doen.” Aldus dr. Larry Clark van Lockheed Martin.

Datzelfde zei Alan Binder van het Lunar Research Institute in Arizona. Binder is groot voorstander van bedrijfsmatige en commerciële exploitatie van delfstoffen op de maan. Volgens hem zijn alle belangrijke elementen voorhanden op de maan: ijzer, zuurstof, waterstof en silicium. Dat is alles wat maar nodig is voor gebouwen, raketbrandstof, zonnecellen et cetera. Aluminium, titanium en magnesium kunnen gebruikt worden voor nieuwe ruimteschepen. En fabrieken kunnen om de Aarde draaien om legeringen en kristallen te maken in gewichtsloosheid.

Goud op de maan!

Maansteen met Helium-3Landjepik en technisch proberen te bestaan op de maan is allemaal leuk en wel, maar het echte geld is te verdienen in de rotsblokken van de maan. Dr. Harrison Schmitt was een bemanningslid van Apollo 17 in 1972 en is de enige geoloog die ooit op de maan liep. Toen de Apollo op de maan landde ontdekte men dat er in de bodem grote voorraden liggen van het zeldzame gas Helium-3, een niet-radioactieve isotoop van helium. Het zou de heilige graal zijn voor kernfusie, het krachtiger en schonere broertje van kernsplijting.

Helium-3 komt op Aarde nauwelijks voor, op de maan struikel je er voortdurend over. Daarmee komt een nieuwe bron van energie beschikbaar die vrijwel onuitputbaar is, veilig en vrijwel zonder vervuiling. Dan moet nog wel de kernfusie goed werkend gekregen worden. Maar daartoe is men al hard op weg.

Kernfusie?

Door de druk zo hoog op te voeren dat atoomkernen samensmelten komt energie vrij. Een licht atoom zoals waterstof is erg geschikt voor kernfusie. Afvalproducten zijn helium en radioactieve reactorwanden (maar niet zo radioactief als bij kernsplijting). De zon en de sterren werken ook op kernfusie.
Het mooie van kernfusie is dat als het fout gaat, het proces dan gewoon uitdooft. In tegenstelling tot kernsplijting dat zichzelf aanjaagt.

De grootste vraag die kernfusie momenteel heeft is: hoe houd je iets vast dat net zo heet is als de zon? Het antwoord wordt momenteel gezocht in magnetische velden die het plasma bijeen houden.

Het lijkt slechts een kwestie van tijd te zijn. Als dan ook meteen het rendementsverlies van 70% dat bestaat tussen een energiecentrale en het stopcontact thuis kan worden teruggebracht dan zou met 6 kilo Helium-3 de jaarproductie van een 1000 megawatt energiecentrale kunnen worden vervangen.

Er zijn al realistische plannen in zowel de VS als Rusland om Helium-3 te delven op de maan en over 385.000 kilometer terug naar de aarde te brengen. Daarmee zou de maan de Perzische Golf van de 21e eeuw worden, zegt professor Jerry Kulcinski van de Universiteit van Wisconsin-Madison. “Als er goudstaven op de maan lagen zou het te duur zijn om ze naar de aarde te halen. Maar met Helium-3 is dat een ander verhaal, dat levert miljarden dollars per ton op!”