Tweet

Hoe mensen worden afgeschoten in een achtbaan /5 reacties

Compressed Air Launch

Toen het Amerikaanse S&S Power in 1998/1999 achtbanen ging bouwen, zochten ze naar een systeem wat gebruikt kon worden voor een sterke lancering: hiermee wilde het bedrijf zich direct op de kaart zetten. Het probleem was echter dat ze geen aansluiting wilden zoeken bij reeds bestaande systemen van andere bouwers, maar van een ander idee uit wilden gaan. Uiteindelijk hadden ze de oplossing dichterbij gevonden dan ze eerst dachten: het luchtdruksysteem van hun specialiteit, de torenattracties.

S&S hun systeem bestaat in feite uit twee grote vaten met een cilinder ertussen. In tank 1 heerst een hoge luchtdruk en in tank 2 juist een lage. De cilinder ertussen is door middel van een kabel verbonden met de achtbaantrein. Door de luchtdruk op te voeren in tank 1, wordt de cilinder meer richting tank 2 geduwd. Dit gebeurt met zoveel kracht, dat deze cilinder de trein als het ware de track op katapulteert.

Achtbanen zoals deze zijn er nog niet zo gek veel, al boezemen ze veel achtbaanliefhebbers ontzag in. Iedere liefhebber kent - bijvoorbeeld - Dodonpa: een baan die het niet zozeer moet hebben van zijn hoogte of snelheid ten opzichte van Top Thrill Dragster en Kingda Ka, maar wel van haar acceleratie. Het enige probleem is volgens sommigen dat de baan enorm “stuitert” of “rammelt”, wat vooral met hoge snelheden niet prettig is.

Tire Propelled Launch

De Tire Propelled Launch is een geval apart. Als je het systeem bekijkt, dan heeft het veel weg van een aandrijving van een normale lifthill: de lanceerinrichting loopt inderdaad een beetje schuin omhoog en er zijn ook gewone achtbanen waarbij de treinen op snelheid worden gebracht door banden. Al bestaan ook achtbanen met deze aandrijving die een horizontale of verticale lifthill hebben.

Het principe is eigenlijk heel simpel: onder de trein zit een soort ijzeren vin die tussen een rij banden doorgaat. Deze autobanden draaien elk afzonderlijk: als men vervolgens elke band verder in de rij net iets harder laat draaien, bereikt men uiteindelijk een punt waarop de trein zoveel snelheid heeft, dat zij de rit op eigen kracht kan vervolgen of gelanceerd wordt.

Dit systeem is tot nog toe het minste toegepast: de drie achtbanen met Tire Propelled Launching die bestaan, zijn door verschillende fabrikanten ontwikkeld. Een van de redenen zou kunnen zijn dat de aandrijving nogal kostbaar is, maar anderen spreken ook weer over een grote storingsgevoeligheid. Toch is de achtbaan The Incredible Hulk een van de meest geliefde achtbanen uit het park Universal’s Islands of Adventure.

De toekomst?

Duidelijk is dat veel parken en achtbaanbouwers streven naar nog betere, nog snellere en nog heftigere lanceringen. In combinatie met het streven naar nog hogere en nog snellere achtbanen, belooft dit veel goeds voor de liefhebbers van achtbanen. Er is echter één probleem: de achtbanen Top Thrill Dragster en Kingda Ka zijn aardig storingsgevoelig…

Het is wellicht slim voor de heren achtbaanbouwers en -ontwerpers om te leren van gemaakte fouten en uiteindelijk niet snel te komen met nog een recordbreker. Tenminste niet voordat alles goed uitgedacht is.

Noot van de auteur: genoemde cijfers zijn afkomstig uit de RollerCoaster DataBase van Duane Marden: omdat cijfers en feiten over achtbanen op het internet elkaar nog wel eens tegenspreken, ben ik bij het schrijven van dit artikel alleen van de cijfers genoemd op eerdergenoemde site uitgegaan.