Illegaal linken gaat niet ongestraft /4 reacties

Links van anderen

beeld: PapalarsEen “provider” of aanbieder is iemand die materialen van anderen aanbiedt en doorgeeft. Deze is wettelijk niet aansprakelijk voor het aangebodene, mits hij niet filtert en materiaal na een klacht meteen ontoegankelijk maakt. Dat geldt voor grote internetproviders, maar net zo goed voor bloggers, forumbeheerders en anderen die materiaal van anderen aanbieden.

Profielensite CU2 werd in juni 2007 bijvoorbeeld niet aansprakelijk gehouden voor een inline link, omdat zij “onmiddellijk na de melding van [eiseres], inhoudende dat de op haar auteursrecht inbreuk makende afbeelding op de website van CU2 was gezien, deze (link) heeft verwijderd.”

In het vonnis Schlijpers/Nieuw Rechts uit 2004 vond de rechter de beheerder juist wel aansprakelijk voor inline links. De reden was dat “Nieuw Rechts als beheerder van die site die openbaarmaking faciliteert en gedoogt.” Had men de link meteen verwijderd, dan was dit vonnis anders uitgevallen.

Selecteren

Een provider mag geen enkele selectie toepassen op het materiaal. Alleen dan komt hij in aanmerking voor de wettelijke beperking van aansprakelijkheid voor providers. Wie bijvoorbeeld foto’s van leden host, is niet aansprakelijk als die foto’s inbreuk blijken te maken op iemands auteursrecht. Mits hij ze natuurlijk weghaalt zodra er een klacht komt. Wie foto’s toegezonden krijgt, de leukste selecteert en die publiceert, is geen hosting provider en kan een rekening van de fotograaf verwachten.

In 2005 werd bijvoorbeeld de site Go2Web veroordeeld tot een kleine 2000 euro schadevergoeding. Leden konden foto’s plaatsen, en Go2Web plaatste dan de leukste op de homepage (wat de rechter een “startpagina” noemt). Op grond van dat laatste werd het bedrijf aansprakelijk gehouden: “Een startpagina kan niet aangemerkt worden als onderdeel van ledenpagina’s waarop leden foto’s en dergelijke kunnen plaatsen en ook daadwerkelijk plaatsen. Dat zo zijnde moet de conclusie zijn dat Go2Web.nl zelf de bewuste foto openbaar gemaakt heeft.”

Zoekmachines en linksites

Linkverzamelingen, zoals startpagina’s, de Open Directory of Yahoo! zijn al zo oud als het internet. Het is legaal om dergelijke sites te bouwen, omdat linken op zichzelf tenslotte legaal is. Ook hier geldt, pas in bijzondere omstandigheden wordt dat anders.

Een zoekmachine is volgens de wet net zo goed een provider van informatiediensten als een website-beheerder. Een verschil is wel dat dat zoekmachines met een volledig geautomatiseerd proces het web doorlopen, en gevonden werken en in een index plaatsen. De beheerders controleren het materiaal dus niet. In een al wat oudere zaak, over een mp3-zoekmachine, vond de rechter dan ook dat bij zoekmachines een andere regel moest gelden:

“De handelwijze [van de zoekmachine] is niet zonder meer onrechtmatig jegens al diegenen aan wie het auteursrecht dan wel de naburige rechten op de mp3-muziekbestanden toekomt, ook al is zij bekend met het feit dat degenen die de bestanden openbaar maken inbreuk plegen op de auteursrechten dan wel naburige rechten van derden. Onderzocht moet derhalve worden of die handelwijze in de bijzondere omstandigheden van dit geval desalniettemin als onrechtmatig moet worden gekwalificeerd.”