Tweet

India merkt niets van broeikaseffect /reageer

Grafiek 1.3.1 laat zien dat elk van de ruim 1 miljard inwoners van India nu maar één twintigste van de CO2 uitstoot van wat een Amerikaan gemiddeld emiteert en één tiende van wat een Europeaan, een Rus of een Japanner doet. De enige harde toezegging die - ook op pagina zes - wordt gedaan is: “India is determined that its per capita greenhouse gas emissions will at no point exceed that of developed countries…” Het is bekend dat China er dezelfde ruimhartige visie op nahoudt.

Beperkte hulpbron

Het is aan de economische hervormingen te danken dat de economie van India sinds 2004 jaarlijks met een stabiele acht procent groeit. Desalniettemin leeft nog 27,5 procent van de Indiërs onder de armoedegrens en heeft 44 procent geen aansluiting op elektriciteit. Het land heeft volgens het klimaatrapport de visie “to create a prosperous, but not wasteful society, an economy that is self-sustaining in terms of its ability to unleash the creative energies of our people and is mindful of our responsibilities to both present and future generations.”

In die welgekozen formulering komt een interessante kijk op ’sustainability’ om de hoek kijken die aansluit bij de visie die de gerenommeerde econoom en Tsjechische president Václav Klaus in zijn boek Blauwe Planeet in Groene Kluisters presenteert: “De enige beperkte hulpbron is de menselijke vindingrijkheid”.

Aap uit de mouw: kernenergie

Natuurlijk willen de Indiërs in het huidige politieke klimaat ondanks hun beperkte geloof in de realiteit van antropogene global warming best iets doen aan het verminderen van relatieve aandeel van CO2-emiterende technologie binnen de sterk groeiende energiebehoefte: “Achieving national growth objectives through a qualitative change in direction that enhances ecological sustainability, leading to further mitigation of greenhouse gas emissions.”

Alle mooie woorden over duurzame energie ten spijt mikken de Indiërs hierbij toch vooral op kernenergie. Ze bestrijden dat er al grootschalig toepasbare technologie voor CO2-opslag bestaat en hebben twijfels bij zowel de kosten als de betrouwbaarheid ervan. In paragraaf 4.1.4 getiteld ‘Closed Cycle Three Stage Nuclear Power Programme’ lezen we: “de Indiase voorraad aan uranium is beperkt, maar het land heeft een van de grootste voorraden aan thorium ter wereld. Daarom mikt India van meet af aan op een programma om dit materiaal maximaal te benutten.” Vervolgens wordt uitgelegd dat het sluiten van nucleaire brandstofcyclus met de snelle kweekreactoren vele tientallen keren meer energie uit hetzelfde radioactieve materiaal kan worden gewonnen, terwijl de hoeveelheid nucleair afval wordt verminderd. Figuur 4.1 uit het rapport toont de geplande uitbouw van de nucleaire capaciteit.

Mahatma Ghandi

Een artikel over India moet natuurlijk worden afgesloten met de quote van Mahatma Ghandi die ook in het klimaatrapport is opgenomen: “The earth has enough resources to meet people’s needs, but it will never have enough to satisfy people’s greed.” De grote vraag aan de milieubeweging hierbij is of zij ons huidige kapitalistische, op stevige economische groei gebaseerde model ziet in het licht van gezonde menselijke ‘behoefte’ of ongezonde ‘hebzucht’. Hebzucht moet worden beteugeld, maar de behoeftebevrediging van miljarden aardbewoners moet en kan ruim baan krijgen.