Jan Bennink: de man die Numico redde (en verkocht) /2 reacties

Gloednieuw MT

Bennink ging vrij snel na zijn aantreden op zoek naar zwaargewichten. Hij keek allereerst uit naar een stevige CFO. Gezien de hachelijke balanspositie van Numico concludeerde Bennink dat hij iemand nodig had uit de bankierswereld. Iemand die weet hoe je overeind blijft als je, met de rug tegen de muur, met bankiers moet onderhandelen over de herfinanciering van converteerbare obligaties. Hij plukte in 2003 de pas 33-jarige investment banker Jean-Marc Huët weg bij Goldman Sachs.

Vervolgens weekte hij marketeer Chris Britton van drankenconcern Diageo los, nu eindverantwoordelijk voor Numico’s babyvoeding. Bennink palmde daarnaast Niraj Mehra in, een vriendje uit zijn Danone-tijd die uitblonk op gebied van inkoop en productie. R&D-man Ajai Puri kwam over van Minute Maid, ook een drankenconcern. En de Belg Rudy Mareel, nu verantwoordelijk voor klinische voeding, kwam van de medische toeleverancier Becton Dickinson.

Binnen twee jaar wist Bennink zich te omringen met vijf nieuwe, buitenlandse MT-leden. Pimp Your Board of Directors. De actie zorgde voor nieuw elan, voor een prettig borrelende atmosfeer, waar andere managers met graagte op afkwamen. Zo kwam merkendeskundige Jan Bennemeer vorig jaar over van Heinz, waar hij op dat moment regiodirecteur Noord-Europa was, met uitzicht op meer. In een interview met het FD vertelde Bennemeer waarom hij voor het vijf keer kleinere Numico koos: ‘Vanwege de mensen die daar werken, vanwege hun betrokkenheid en passie.’

Het managementteam waar Bennink zich nu mee heeft omringd, bestaat volgens ingewijden uit mensen die hun sporen in hun vak hebben verdiend. Geen ja-knikkers. En, nog een kenmerk van een sterke leider, Bennink zal ze niet snel in de weg lopen. Hij delegeert. Op bijeenkomsten met analisten stelde hij zich aanvankelijk terughoudend op. Het ging om het verhaal van de CFO, niet om hem. Pas dit jaar ging hij serieus in gesprek met analisten. En toen hij met zijn MT-lid en hoogste productiebaas Niraj Mehra het aantal Europese babyvoedingsfabrieken wist terug te brengen van zestien naar negen (500 banen weg, productiekosten met een kwart omlaag, een truc die het duo eerder bij Danone toepaste), mocht Mehra met het succes in de spotlights verschijnen.

Zeven vette jaren?

Na een reeks van gezonde tot riante kwartaalcijfers is Benninks positie inmiddels ijzersterk. De financiële wereld loopt met hem weg. Hij weet het, en geniet ervan. Bravoure ligt op de loer. Hij moet nu nog langs één valkuil zien te laveren: megalomanie. Grootheidswaanzin. Een valkuil waarin zijn voorganger Van der Wielen en bijvoorbeeld ook de ooit verafgode Ahold-topman Cees van der Hoeven met donderend geraas zijn verdwenen.

Van megalomaan gedrag zijn bij Bennink, afgezien van zijn exorbitante salaris, nog geen tekenen zichtbaar. Natuurlijk, hij verkaste met zijn hoofdkantoor begin vorig jaar naar het tamelijk prestigieuze World Trade Center op Schiphol en volgde daarmee de Boonstra-route, de man die de ingedutte Philips-managers wegtrok uit de provincie en de skyscrapers langs de Amsterdamse Amstel verkoos. Numico’s verhuizing was een logische stap: het oude hoofdkantoor in Zoetermeer oogde als een bescheiden vmbo-dependance, niet als het kloppend hart van een ambitieus AEX-fonds.

Het meest waarschijnlijke scenario: Bennink zal nog hooguit vier jaar doorgaan met autonome groei, waarbij de rit zo nu en dan zal worden opgevrolijkt met een strategische, niet al te doldrieste overname. Dan zitten zijn zeven jaar er op en is hij weg. Zeven vette jaren zullen het zijn, als hij geen gekke dingen doet. Reanimatie geslaagd, op naar het volgende voedingsavontuur.

Dit is een bewerking van een artikel dat eerder verscheen in Brisk Magazine.

Naschrift
Voormalig Numico-topman Hans van der Wielen is het niet eens met sommige beweringen in dit stuk. Hij reageert als volgt:
“Nu de feiten: Numico heeft de 10 jaar waarin ik president directeur was een gemiddelde groei in de winst per aandeel (wpa) van 18% per jaar gehad. In januari 2001 is Numico door Forbes uitgeroepen tot het beste bedrijf in haar categorie ter wereld. De aquisitie van de Amerikaanse bedrijven heeft een grote bijdrage gehad aan de winst per aandeel. Van de wpa in 2001 deze was 2,32 euro, kwam 1,26 euro van deze Amerikaanse bedrijven. Het oude Numico maakte 1.06 euro. Door te kijken naar de doorverkoop van GNC en de prestaties van NBTY de koper van Rexall kun je zien dat Bennink deze bedrijven, bewust voor een veel te lage prijs heeft verkocht. Trouwens: Bennink laat voor afwaardering van de Amerikaanse bedrijven, in 2002 een wpa zien van 1,90 euro en in 2003 van 2,12 euro. Na verkoop in 2004 gezakt naar 0,87euro.
“Ik kan veel verder gaan, maar vast staat dat Bennink vanaf zijn aantreden bewust een crisis heeft georkestreerd. Hij heeft een goedlopend bedrijf dat in 2000 nog het best presterende op de AEX was naar de rand van de afgrond gemanaged. De reden is nu voor iedere ingewijde duidelijk”,
aldus Hans van der Wielen.

Reageren via Facebook

Over Ewald Smits

Ewald Smits is media-ondernemer en mede-eigenaar van Sprout en Management Team, uitgaven van de MT MediaGroep BV.
Volg hem ook op Twitter