Klimaathype gaat letterlijk de hoogte in 
/2 reacties
Burj al-Taqa: de energietoren
De Burj al-Taqa, wat zoveel betekent als Energietoren, gaat veel verder dan het hiervoor genoemde initiatief van Toyota. De wolkenkrabber van 322 meter hoog zal, zoals gezegd, zichzelf helemaal voorzien in haar energiebehoefte en is voorzien van de meest ingenieuze systemen om het energieverbruik zo laag mogelijk te houden, aldus MetaEffecient. Hiervoor is Gerber te rade gegaan bij het ingenieursbureau DS-Plan uit Stuttgart dat zorgde voor de technische invulling van het concept. Gerbers bureau zorgde voor de architectuur en ook de inpassing van alle technische snufjes die DS-Plan had bedacht.
Het opwekken van de energie zal gebeuren door een windturbine met een diameter van 60 meter op het dak van de toren, terwijl zonnepanelen voor het overige deel zullen zorgen: 15.000 vierkante meter bevinden zich op het dak, terwijl een eiland van 17.000 vierkante meter zonnepanelen in de zee ligt om te zorgen voor eventuele additionele energie.
Maar wat als er teveel energie wordt geproduceerd? Indien dit zo is, wordt deze gebruikt voor het produceren van waterstof door middel van elektrolyse van water. Het waterstof wordt vervolgens opgeslagen in grote tanks die ’s nachts zorgen voor het functioneren van alle systemen in de torens – ’s nachts is er in ieder geval geen zon, wat voor een dip in de stroomtoevoer zorgt. Overigens schijnt de zon niet alleen op de panelen: grote spiegels op het gebouw zorgen voor een ‘kegel’ van zonlicht die door het midden van het gebouw gestuurd wordt en zo de meeste ruimtes van daglicht voorziet: hierdoor heeft men overdag weer geen verlichting meer nodig.
Koeling: geen overbodige luxe
Het grootste probleem dat getackeld moest worden was de koeling van de toren: een constructie van glas - wat de Burj al-Taqa in feite is - zal vaak werken als een broeikas, vooral in het Midden-Oosten waar - in de zomer - temperaturen van 50 graden Celsius geen uitzondering zijn. Tel daarbij op dat als in een (glazen) kantoorgebouw in Duitsland de temperatuur al kan oplopen tot zo’n 40 graden - zo blijkt uit onderzoek van het Darmstadt Institut Wohnen und Umwelt), dit in het Midden-Oosten een veelvoud ervan moet zijn. Gerber probeert dit - wederom met hulp van DS-Plan - op de volgende manier te ondervangen:
- Cylindrische vorm van het gebouw
Door de cylindrische vorm van het gebouw staat zo min mogelijk oppervlakte in de zon. Een beschermend zonneschild houdt zoveel mogelijk rechtstreeks zonlicht tegen. - Nieuwe generatie vacuümglas
Vacuümglas is niet helemaal nieuw, maar bij Burj al-Taqa maakt men voor de gevel gebruik van een nieuwe generatie van dit soort glas dat pas in 2008 op de markt zal komen. Dit glas houdt tweederde van de hitte tegen: dus besparing op energie die de airco anders zou gebruiken. - Oude Perzische technieken
Honderden jaren geleden hadden veel rijke kooplieden een luchttoren op het huis staan: hierdoor kwam koude lucht naar binnen die de warme lucht wegdrukte. Gerber past dit principe ook toe: door de negatieve druk die ontstaat door het breken van de wind zal de gebruikte lucht naar buiten worden gezogen via een soort luchtsleuven in de gevel. - Koeling door zeewater
De bedoeling bij het hiervoor genoemde systeem is dat er koele verse lucht in het gebouw wordt gepompt. Deze lucht wordt voorgekoeld door zeewater tot een comfortabele 18 graden Celsius. Transparante buizen zullen de frisse lucht in de verschillende atriums verspreiden en vanuit daar gaat zij door naar de gangen en kantoren. De buizen zullen verstopt worden achter een soort hangende tuinen, een principe dat vaak toegepast wordt als men een lelijk onderdeel van een gebouw wil verbloemen. Tegelijkertijd zorgt het ondergrondse koelgedeelte voor de koeling van het water in de leidingen die onder elke vloer doorlopen: een soort vloerkoeling in plaats van -verwarming. Overigens zal het systeem geen hinderende luchtstromen genereren, zoals bij sommige airco’s wel het geval is.
