Makkelijkere diagnostiek longaandoeningen bij kinderen /reageer

Makkelijkere diagnostiek longaandoeningen bij kinderen

Kinderarts en promovendus Philippe Rosias van het Maasland Ziekenhuis in Sittard ontwikkelde in samenwerking met zijn promotors dr. Edward Dompeling en dr. Rijn Jöbsis van het Academisch Ziekenhuis Maastricht een nieuwe methode om de diagnostiek van luchtwegontsteking bij jonge kinderen te vereenvoudigen en daardoor de behandeling ervan te verbeteren.

Condensaat

Op een volstrekt pijnloze en onschadelijke manier wordt de uitgeademde lucht van een peuter of kind opgevangen en afgekoeld tot druppeltjes condensaat van uitgeademde lucht. Dit vloeibare condensaat wordt vervolgens geanalyseerd op uitgeademde ontstekingsstoffen die iets vertellen over het type en de ernst van een ontsteking in de luchtwegen.

Een revolutionaire ontwikkeling, want tot voor kort was het onmogelijk bij kinderen jonger dan vier jaar dit type onderzoek te verrichten

Deze methode maakt het wellicht mogelijk om bijvoorbeeld de luchtwegontsteking bij astma eenvoudig te meten en hierdoor doelgerichter te behandelen. Een revolutionaire ontwikkeling, want tot voor kort was het onmogelijk bij kinderen jonger dan vier jaar dit type onderzoek te verrichten.

Diagnose

“Longziekten bij kinderen vormen wereldwijd een probleem”, zegt Dr. Dompeling, specialist op het gebied van kinderlongziekten. “De reden daarvoor ligt in het feit dat luchtwegklachten zoals hoesten, piepen, rochelen en kortademigheid vaak voorkomen bij jonge kinderen. Deze symptomen kunnen duiden op iets volstrekt onschuldigs, zoals een neusverkoudheid. Maar ze kunnen ook aangeven dat er iets ernstigs aan de hand is, bijvoorbeeld een beginnende chronische luchtwegontsteking zoals astma of taaislijmziekte. Deze beide ziektes zijn weliswaar niet te genezen, maar met de juiste behandeling kan de levenskwaliteit van de patienten aanzienlijk verbeterd worden. Een vroege en betrouwbare diagnose is dus erg belangrijk.”

Omgekeerde wereld

Promovendus Philippe Rosias: “Volwassenen en oudere kinderen kunnen een longfunctietest ondergaan, maar voor heel jonge kinderen is dat te moeilijk. Wat er nu dus vaak gebeurt, is dat een arts klachten ziet die wel eens op astma zouden kunnen wijzen. Om het zekere voor het onzekere te nemen gaat hij behandelen tegen astma. Als er vervolgens verbetering optreedt, wordt ervan uitgegaan dat het astma betrof. De omgekeerde wereld.”

“Deze aanpak kan tot onder- of overbehandeling leiden. Is er namelijk sprake van astma, dan is daarvoor geen specifieke diagnose gesteld en kan de behandeling te licht zijn. Betreft het een eenvoudige verkoudheid, dan heeft het kind een te zware therapie ondergaan. Bovendien wordt de behandeling vaak vanuit een beschrijving van de klachten gestuurd. De arts vraagt de ouders naar het verloop van de ziekte (Is uw kind vaak kortademig?) en dat levert subjectieve antwoorden op. Het was dus zaak een methode te ontwikkelen die vroegtijdige diagnose van luchtwegontstekingen mogelijk maakte.”