Reacties/ Mensen kijken 0,1 seconde in de toekomst

Een merkwaardige theorie die niet aan te tonen valt.
Persoonlijk geef ik voorkeur aan de uitleg die Carl Jung heeft gegeven over ons onderbewustzijn.

Jung gaf aan dat dromen niet zozeer voortkwamen uit opgeslagen informatie, maar een product waren van ons onderbewustzijn om de algehele psychische conditie weer in balans te brengen.
Dromen waren volgens Jung symbolisch en van primitieve/archaische aard, niet van een geciviliseerde en berekenende aard.

Het onderbewustzijn pikt dingen subliminaal op die het normale bewustzijn niet bereiken.
Met de diverse opgevangen informatie gaat het normale bewustzijn vervolgens gevoelsmatig en rationeel om.
Wanneer het optreden van het normale bewustzijn niet volgens een reeel zelfbeeld verloopt, treden dromen op om de zaak op symbolische wijze weer in balans te brengen.
Subliminaal wordt informatie razendsnel en onbewust opgeslagen, mogelijk ten behoeve van onze eigen geestelijke balans.

Het moment waarop wij onszelf een opdracht geven om te volbrengen, is het moment waarop een vorm van geestelijke inbalans zich manifesteert totdat de opdracht volbracht is. We creeren dan een 'wil'.
Wanneer iemand een bal gooit, en een ander probeert deze te vangen, kan het heel goed zijn dat de vanger subliminale informatie opgslaat op het moment dat de bal de hand van de werper verlaat.
Misschien al eerder, wanneer de beweging van de werper al verraadt hoe de bal gegooid gaat worden.

Wat betreft de optische illusies kan ik alleen aangeven dat deze te maken hebben met hoe de hersenen visuele informatie interpreteren.
Dit heeft meer te maken met specifieke condities waaraan het oog blootstaat.
Eenzelfde illusie krijg je ook met de tast, wanneer je de ene hand in warm water houdt en de andere hand in koud water.
Doe beide handen na een minuut in eenzelfde bad met lauw water en de gevoelsmatige illusie is compleet: de koude hand voelt warmte en de warme hand voelt kou.
Dit heeft meer te maken met gewenning aan een extreme conditie, die een groot contrast vormt met een tweede (tegengestelde) conditie, die tegelijkertijd of vlak daarna optreedt.
Bij optische illusies is er vaak sprake van: hoog kleurcontrast, rustig versus druk, combinaties van vormen en kleuren die beweging suggereren terwijl alles stil staat.
In mijn optiek heeft dit meer te maken met de manier van informatieverwerking dan met de snelheid ervan.

De voorbeelden die getoond worden zijn stilstaande plaatjes.

Hoe kun je deze illusies verklaren met de hypothese dat de ogen in de "toekomst kijken" als tijd geen factor is?

De stelling dat de rechte lijnen geïnterpreteerd worden als een weg waarover de toeschouwer zich beweegt klinkt dan weer erg als achteraf ad hoc redenen verzinnen (en verder niet checken) om recht te praten wat krom is.

Dat de waarneming onder andere wordt beïnvloedt door de verwachtingen (en dus ook door angsten en hoop) echter is al heel veel langer bekend.

Dat vele illusies hier gebruik van maken ook.

Niets nieuws onder de zon, dus.

Jung aanhalen is wel een beetje onkies, omdat Jung eigenlijk al heel lang van alle kanten is ingehaald door nieuwe inzichten die misschien minder aantrekkelijk zijn (als ze slecht worden begrepen vooral) maar meer met de waarnemingen overeen komen.

Over het algemeen droom je onzin (lukrake associatie) en worden alleen die onderdelen die onthouden zijn na het ontwaken én enige betekenis LIJKEN te hebben uitvergroot door de dromer.

Zelfs emoties kunnen gedroomd worden en opgewekt door een aaneensluiting van associaties waarvan de beelden geen link schijnen te hebben met de emoties. Het heeft geen enkele zin er toch betekenis achter te zoeken.

Nog even;

Het hele onderscheid tussen onbewuste, onderbewuste en bewuste is een handig hulpmiddeltje om overzicht te houden.

Wat nooit vergeten mag worden is dat er geen onderscheid te maken valt tussen die gebieden.

Van de meeste handelingen die wij verrichten zijn wij ons misschien wel bewust, de handelingen zijn echter ONBEWUST (vanuit een aangeleerde reflex) opgestart.

Beste Bart,

het onderscheid tussen onderbewuste en onbewuste heb ik niet intentioneel gemaakt; wat mij betreft is het een kwestie van semantiek.
In mijn geval heb ik een vrije vertaling gebruikt uit het Engels, en misschien is 'onbewust' een beter woord dan 'onderbewust'.

Het onderscheid tussen onbewust en bewust is niet aangebracht voor het maken van een overzicht, maar voor het weergeven van discrepantie.
Uit uw reactie begrijp ik dat die discrepantie schijnbaar niet bestaat.

Ik ben overigens zeer benieuwd naar de niet nader benoemde onaantrekkelijke inzichten, die de inzichten van Jung hebben ingehaald.

Daarnaast heb ik nog een aantal vragen:

Hoe kan iets betekenis LIJKEN te hebben voor de waarnemer, als de waarnemer aan datgene al betekenis geeft?
Immers, onderdelen die onthouden worden, moet de waarnemer van tevoren kunnen plaatsen binnen zijn referentiekader.
En informatie is niets anders dan verzamelde gegevens waaraan betekenis wordt gegeven door iemands referentiekader.
Er is dus al sprake van het geven van betekenis.

Tevens begrijp ik niet hoe iemand kan associeren zonder zijn of haar emoties daarbij te gebruiken.
Zover ik weet praten we bij associaties over de vorming van irrationele indrukken, waarvan de relatie met het waargenomene een persoonlijke, subjectieve kleuring kent.
Voorbeelden daarvan zijn vooroordelen of stereotyperingen.
Persoonlijk ben ik van mening dat deze twee voorbeelden juist veel betekenis hebben.

U zegt dat onze handelingen onbewust plaatsvinden en vanuit een aangeleerde reflex zijn gestart.
Dit zou betekenen dat wij geen vrije wil zouden hebben of keuze kunnen maken in datgene wat we doen, aangezien het maken van een al dan niet doordachte beslissing dus ook vanuit een aangeleerde reflex moet plaatsvinden.
Tevens kan ik uit uw stelling concluderen dat het aanleren van zaken in feite een onbewust proces zou zijn.

Hoe kan het dan zijn, dat we ons bewust kunnen worden van onze eigen persoonlijkheid en zelfkennis op kunnen doen?
Hoe kan het dan zijn, dat we moedwillig de dingen opzoeken, die bij onze persoonlijkheid passen, of waaraan wij persoonlijke waarde hechten?

Komt al dit gedrag voort uit een enkele 'reflex', die aan het begin van ons leven de basis vormt voor al ons latere handelen?

Ik wil niet stilstaan bij de semantiek van het woord 'reflex'.
Wat ik wil begrijpen, is het mentale beeld van waaruit dit woord 'reflex', of beter gezegd 'aangeleerde reflex', is ontstaan.
Bedoelt u hier misschien de persoonlijke kleuring die wij leggen in al ons handelen, in zoverre dat handelen geen betrekking heeft op standaard procedures of protocol?