Niet alleen ramp Japan tast het imago van kernenergie aan /2 reacties

Niet alleen ramp Japan tast het imago van kernenergie aan

Het is te simpel om te stellen dat het imago van kernenergie ernstig is geschaad, enkel door de ramp in Japan. De afgelopen decennia hebben zich overal ter wereld incidenten voorgedaan bij kerncentrales. En telkens laat de openheid hierover veel te wensen over.

Vaak blijkt achteraf dat men zelfs heeft getracht incidenten “onder het tapijt te vegen”, zoals het Japanse energiebedrijf Tepco, eigenaar van Fukushimacentrale. Dit bedrijf heeft hiervoor ook documenten vervalst, zoals berichtgeving in De Volkskrant recent duidelijk maakte. “Een beroerde reputatie” is wel de minste kwalificatie die je kunt geven aan de structurele corruptie die bij het bedrijf al dertig jaar plaatsvindt.

Imagoschade wereldwijd

Het is duidelijk dat als er bij een kernramp schadelijke straling vrijkomt, dit als eerste een negatieve invloed heeft op de gezondheid van mensen in de directe omgeving. Daarnaast kan het in bepaalde mate gevolgen hebben in andere delen van Japan, en mogelijk ook daarbuiten in de vorm van radioactieve neerslag. Dit is, hoe beroerd ook, een risico verbonden aan deze vorm van energievoorziening.

Door de jaren heen wordt door wetenschappers uit de hele wereld breed uitgemeten dat die risico’s echter zeer, zeer klein zijn. Die bewering is voor de leek onmogelijk te staven. Duidelijk is inmiddels dat burgers wereldwijd heel veel niet of onvoldoende weten. Zelfs het gebrek aan openheid bij incidenten, de corruptie en het winstbejag bij ondernemingen voor kernenergie komen nauwelijks in de publiciteit.

Diverse voorbeelden in de afgelopen decennia tonen aan dat het bagatelliseren en verzwijgen van incidenten meer regel dan uitzondering is. Zoals incidenten in de kerncentrale van Hamburg (Vattenfall) in 2009, die werden verzwegen. Nu men zich door de ramp in Japan wereldwijd zorgen maakt over de betrouwbaarheid van informatie over kernenergie, kan de imagoschade weleens heel groot worden.

Naar een Frans Tsjernobyl?

Bij Japan kun je nog denken: “dit is ver van mijn bed”, maar ook veel dichterbij blijkt in kerncentrales een en ander niet vlekkeloos te verlopen. Volgens de Franse journalist Eric Ouzounian, schrijver van het boek “Naar een Frans Tsjernobyl?”, die sprak met een hooggeplaatste medewerker van het Franse Energiebedrijf EDF, dreigt in Frankrijk ook een (grote) kernramp.

Uit berichtgeving van meerdere kranten blijkt dat er in 2008 in Frankrijk ook regelmatig problemen zijn met kerncentrales. Mogelijke oorzaken zijn de verouderde kerncentrales (o.a. uit 60-er jaren) en gebrekkig onderhoud door winstbejag van geprivatiseerde energiebedrijven.

Na melding van het incident in de kerncentrale nabij Tricastin, bleek dat er in één maand alleen al vier incidenten in deze Franse kernreactor waren. Bovendien blijken er in deze periode ook bij andere Franse kerncentrales veiligheidsincidenten te hebben plaatsgevonden.

Nuclaire rampen en incidenten kwamen in de 50-er jaren ook al voor, onder meer in Japan. Incidenten die in de lagere categorieën zijn ingedeeld, blijken structureel voor te komen, zo blijkt. Meer bekend zijn de rampen en incidenten die in de laatste drie decennia zijn voorgekomen, waaronder in Japan, Rusland en de Verenigde Staten.

Angst voor openheid

Bij Duitslands enige uraniumverrijkingsfabriek Urenco in Gronau (vlakbij Enschede) houdt men niet van openheid over incidenten en bedrijfsongevallen. Dit uit angst dat feiten door tegenstanders van kernenergie verdraaid worden. Dat er toch een bericht hierover in de Tubantia te lezen viel, is wellicht een unicum.

Wil men van de eerder genoemde imagoschade van kernenergie afkomen dan zal de hele branche transparanter moeten worden. Anders valt voor de voorstanders van kernenergie te vrezen dat vooral door gebrek aan vertrouwen steeds meer burgers, wereldwijd, zich van kernenergie zullen afkeren. Ook zullen mensen zich afvragen in hoeverre winstbejag van private bedrijven van (negatieve) invloed is op voldoende onderhoud van de kerncentrales.

De acties van voorstanders van kernenergie om de negatieve beeldvorming weg te poetsen door te wijzen naar de “vuile kolenenergie”, schieten hun doel grotendeels voorbij. Natuurlijk hebben zij gelijk als ze beweren dat “hun centrales” geen CO2 uitstoten. Maar zij gaan volledig voorbij aan de misstanden en de desinformatie over ongelukken en andere veiligheidsincidenten bij kerncentrales. Het aloude Nederlandse spreekwoord “De pot verwijt de ketel” lijkt hierop voorlopig nog van toepassing.

Reageren via Facebook

Over Gerard Ringenaldus

Gerard Ringenaldus heeft - onder meer - een grote interesse in uitvindingen die de mens en het milieu dienen. Hij is in 1947 geboren, gehuwd, en had een carrière van 40 jaar bij de PTT (tegenwoordig Post NL) Na de VUT, is hij al meerdere jaren met pensioen.