Tweet

Nietsdoen lijkt beste klimaatbeleid /28 reacties

Oliegeld

Als je bedenkt welke gigantische carrièrevoordelen alle duizenden wetenschappers en professionals genieten die wel aan de leiband van de klimaathype lopen, is het wrang dat zij de sceptici steeds verwijten met oliegeld te worden betaald. Dit veelal juist niet het geval. Het is niet in de interesse van de olie-industrie om met klimaatsceptici te worden geassocieerd zolang de westerse publieke opinie ‘olie’, ‘kapitalisme’ en ‘kooldioxide’ nog als personificatie van Het Kwaad ziet.

Vanwege dit ontbreken van oliegeld zijn de sceptici in de regel juist onafhankelijke mensen zoals freelancers, gepensioneerden of wetenschappers met een stevige positie in een aanpalende wetenschap zoals geologie of astrofysica. En trouwens: So what! Waarom zou de olie-industrie geen derde-geldstroomonderzoek mogen financieren dat bijdraagt aan een beter begrip van de nadelen en voordelen van kooldioxide-emissies?

Heilige huisjes

Met de recente afkoeling van het klimaat lijkt binnen de wetenschap langzaam weer meer ruimte te ontstaan voor uiteenlopende standpunten. Sommige wetenschappers keren al terug op hun schreden zoals de hurricane-expert Kerry Emanuel, die eerst Al Gore nog inspireerde om Katrina in verband te brengen met opwarming, en in zekere zin ook oceanoloog Mojib Latif, een IPCC-hotemetoot die nu aangeeft dat we een decennium van afkoeling tegemoet gaan.

In feite stellen we vast dat het klimaatonderzoek langzaam volwassen aan het worden is met de beschikbaarheid van steeds meer harde meetgegevens en de nuancering van al te haastig opgebouwde heilige huisjes. Tegenwoordig mag gelukkig ook gezegd worden dat een hogere kooldioxide-concentratie een zegen is voor de plantengroei inclusief de mondiale landbouw, zoals dit Hollandse tuindersbericht ten overvloede bewijst, en ook mag je weer zeggen dat een van de grootste risico’s die ons bedreigen een volgende kleine of grote ijstijd is.

Nietsdoen een kunst

De klimaatwetenschap groeit langzaam toe naar een meer evenwichtige benadering. Niemand weet nu zeker welke van alle radicaal verschillende theorieën over tien jaar en over vijftig jaar nog overeind staan. De milieubeweging heeft het voorzorgsbeginsel geïntroduceerd om ons ook in zo’n ongewisse situatie aan te zetten om drastische maatregelen te nemen.

Deze aanpak is echter ontmaskerd als volstrekt irrationeel, oneconomisch en contraproductief

Deze aanpak is echter ontmaskerd als volstrekt irrationeel, oneconomisch en contraproductief door de statisticus Bjørn Lomborg (The Skeptical Environmentalist) en de econoom Václav Klaus (Blauwe Planeet in Groene Kluisters).

“Nietsdoen” is het meest wijze klimaatbeleid volgens de Tsjechische president. Laten we besluiten met een quote van de beroemde natuurkundige Richard Feynman die in 1988 - en dus ruim voor het aanzwellen van de klimaathype - overleed: “Er moet altijd ruimte zijn voor discussie… nietsdoen is een belangrijke en moeilijke kunst, vaak beter dan halsoverkop in een bepaalde richting voorwaarts stormen. Is in actie komen dan niet beter dan nietsdoen? Niet dus, als je niet zeker bent welke kant je moet opgaan.”