Tweet

Olivijn geen oplossing voor broeikasprobleem /9 reacties

Maak koolstofdioxide onschadelijk met behulp van het veel voorkomende mineraal olivijn, pleitte Olaf Schuiling aan de vooravond van ‘Kopenhagen’. Dat zou, verspreid over de oceanen, reageren met het broeikasgas tot het onschadelijke bicarbonaat. Hoe veelbelovend is de oplossing van de Utrechtse hoogleraar?

“Het is geen goed voorstel”, zegt Rutger van Santen, hoogleraar Katalyse aan de TU/e-faculteit Scheikundige Technologie. “Het proces duurt namelijk veel te lang, wel honderden jaren. Die tijd hebben we helemaal niet.”

Zeebodem

Olivijn, magnesiumsilicaat, is het meest voorkomende mineraal op aarde. Het is stollingsgesteente, gevormd tijdens het ontstaan van de aarde. In water met de juiste zuurgraad corrodeert het olivijn. Daarbij komen magnesiumionen vrij. Die binden zich aan koolstofdioxide, waarbij er magnesiumcarbonaat ontstaat. Dat is een vaste stof die uiteindelijk bezinkt als de concentratie hoog genoeg is. Uiteindelijk blijft het liggen op de bodem van de zee.

Slome algen

Het probleem is dat algen in de zee het koolzuurgas eerst aan zich moeten binden, voordat dit kan reageren met de magnesiumionen. Dat gaat heel langzaam. Het corroderen van het olivijn verloopt zelfs nog langzamer. De snelheid van dat laatste proces is afhankelijk van de deeltjesgrootte van het olivijn. Normaal zijn die deeltjes honderd tot driehonderd micrometer groot. Bij een redelijke zuurgraad en een temperatuur van vijfentwintig graden Celsius zou het tweehonderd tot zevenhonderd jaar duren om al het koolzuurgas op te nemen.

Door het olivijn te vergruizen tot deeltjes van ongeveer tien micrometer, kan die tijd worden teruggebracht tot drieëntwintig jaar. Zulke kleine deeltjes zijn echter wel erg gevaarlijk voor de volksgezondheid. Ze vormen namelijk asbest.