Reacties/ Olivijn geen oplossing voor broeikasprobleem

Zelden heb ik in zo'n compacte vorm zoveel onjuistheden gezien als in Uw artikel over het gebruik van olivijn om het broeikasgevaar te bestrijden. Ik pik er twee uit:
- olivijnverwering zou te langzaam gaan. dit idee is gebaseerd op een extrapolatie van laboratoriumexperimenten in een abiotische omgeving. In de echte wereld gaat het anders, dankzij wortelschimmels en korstmossen. Die scheiden zure en complexerende stoffen uit, waarin mineralen snel oplossen. Ander bewijs komt van de olivijnrijke storthopen van mijnen. Daar blijkt een storthoop in Canada van nauwelijks 1 km2 in minder dan 20 jaar 82.000 ton CO2 gevangen te hebben, het ruim duizendvoudige van de gemiddelde CO2 vastlegging door de verwering van gesteenten
- olivijn zou asbest bevatten. Dit is een verdraaiing van de feiten. Er zijn olivijngesteenten die asbest bevatten, maar geen mijnbouwmaatschgappij zal zijn handen daar aan branden. De meeste voorkomens zijn asbestvrij. Dat het stof gevaarlijk zou zijn betekent dat men de definitie van fijnstof (PM2.5, dat wil zeggen deeltjes kleiner dan 2.5 micron) niet kent. Ik wil korrels van 100 micron uitstrooien, die in een natte tropische omgeving in 5 jaar opgereageerd zijn. Bovendien, gevaarlijk? Waarom heeft de Nederlandse regering dan het gebruik van kwart bij zandst ralen verboden, en vervangen door olivijn? Olaf Schuiling

Die vorming van asbest is niet noodzakelijk / kan vermeden worden.

Olivijn bindt ook CO2 direct / zonder tussenkomst van het leven.

Waarom geen hoor en weder-hoor?

Kreeg van Schuiling nog de volgende reaktie :

Ja jammer, dat mensen een hardnekkig vooroordeel in de plaats stellen van feiten. Grappig dat ik straks een lunchlezing moet verzorgen bij Chemische Technologie in Delft, ik hoop dat deze collega er bij is, en zijn mond open doet. Hartelijke groet, Olaf Schuiling

At 09:01 AM 12/14/2009 +0100, you wrote:

Kwam het volgende artikel tegen ;

http://sync.nl/olivijn-geen-oplossing-voor-broeikasprobleem/?from_newsletter=true

Harry van Trotsenburg

Wordt het warmer of kouder? Tijd voor nieuwe inzichten en nog geheel wetenschappelijk ook:
http://www.youtube.com/watch?v=dKoUwttE0BA

Het wegvangen van CO2 zou wel eens hééééél erg belangrijk kunnen worden, gezien dat China de klimaattop lijkt te hebben opgeblazen met valide redenen - de Amerikanen en Europeanen stoten veel meer CO2 uit per hoofd van de bevolking dan de Chinezen. Zie http://weblogs.nrc.nl/china/2009/12/20/zelfbewust-china-in-kopenhagen/comment-page-1/#comment-641

Het is dus absoluut noodzakelijk dat alle mogelijkheden grondig worden onderzocht. Ik stel dan ook voor dat, gezien de onenigheid, er naar het gebruik van olivijn een wetenschappelijke commissie ingesteld wordt. Samengesteld uit deskundigen die de goedkeuring van voor- en tegenstanders kunnen wegdragen, dan wel met een manier van rapporteren komt waarin alle stellingen van de voor- en tegenstanders belicht worden. Desnoods met vervolgrapportages, naar aanleiding van commentaren op eerdere versies. Waarheidsvinding moet hier het absolute doel zijn!

@ Johny:
Zie over de hoogte, breedte en diepte van de wetenschappelijke onderbouwing van de AGW-stelling, en over waarom er weinig is overgebleven van het Climategate-verhaal het overzichtsverhaal op http://weblogs.nos.nl/klimaat/2009/12/17/wedden-dat-het-opwarmt/#comment-1674

Erg jammer dat er niet aan hoor en wederhoor is gedaan.
Het is makkelijk om iets af te kraken met onwaarheden en deze onwaarheden niet goed te onderbouwen.
Jammer dat de schrijfster zelf niet met een goede oplossing komt.
Overigens zijn de oplossingen het probleem niet!

Waarom zou je in godsnaam olivijn per schip transporteren ? Het spul komt op vrijwel ieder continent voor. Het olivijn kan nabij de groeve worden gebruikt voor CO2-opslag en na gebruik weer worden gestort in de groeve zonder dat je veel transport nodig hebt.

Als alternatief lijkt het me ook niet onmogelijk om het materiaal te gebruiken als onderdeel van traag reagerend kunstmest op bijv. uitgeloogde bodems in de tropen of Australië of in door mijnbouw verziekte gebieden. Ter staving olivijn en soortgelijke mineralen zijn een wezen onderdeel van sommige soorten vulkaanuitstoot. De vulkaanaarde die daaruit ontstaat, is over het algemeen rijke grond.

Een derde alternatief lijkt me het breken van olivijngesteenten in situ om verwering te intensiveren. Als dat nog te traag gaat - kun je gaan nakijken of er winst te boeken valt door lucht injectie.

Grote hoeveelheden olivijn vindt je o.a. in ofiolietsequenties die worden ontgonnen voor waardevolle ertsen zoals chromiet of platinametalen. Als de olivijnhoudende storthopen nu eens zo worden ingericht dat de CO2 absorptie sneller loopt dan zou een mijnexploitant nog wel eens een CO2 bonus kunnen boeken.

Ten eerste; dank voor het hoge niveau van deze discussie, zelfs de sceptici zijn redelijk, toch best zeldzaam.

Verder had ik begrepen dat het Olivijn verwerkt zou kunnen worden in golfbrekers en stranden en dat de golven dan veel van het werk zouden doen, klopt dit niet?

In het milieubewuste ontwerp voor een weg nabij Oss wordt voorgesteld olivijn langs de weg te leggen en zo de CO2 uitstoot van het wegverkeer op te vangen. Hoe breed moet de olivijn strook zijn voor 10 000 auto's per etmaal? Moeten die wegenontwerpers dan de CO2 die wordt uitgestoten om het olivijn daar te krijgen optellen bij dat van de weggebruikers? Hoe veel kost dat spul? Na hoeveel jaar is olivijn oppervlak verzadigd, en waar moet het dan heen? Hoe veel kost het separeren, opladen en afvoeren, en hoeveel CO2 wordt daarbij uitgestoten? Hoe duur zal nieuw olivijn tegen die tijd zijn? Is het goedkoper om het op een veld of dak te leggen in plaats van op een strook langs de weg? Is het nog efficienter om het op te nemen in een rookgasfilter op een schoorsteen of bij de uitlaat van een tuinbouwkas? Kan de gecarboniseere olivijn gescheiden worden van nog ongberuikte resten, d.w.z. kan een brok olivijn opgeschoond of gerecycled worden? Wat is goedkoper, een algenkwekerij of een luchtfilter met olivijn om eenzelfde hoeveelheid CO2 te binden?
Maakt olivijn
olie weer fijn,
of is het als avontuur
toch een beetje duur?

Dat was weer een hele stapel losse beweringen en misvattingen.
- Olivijnkorrels met de grootte van duinzand (100 micron) reageren in de natuur wel binnen enkele jaren. De tegenstanders baseren zich op laboratorium experimenten in een abiotische omgeving. Hogere planten leven in symbiose met wortelschimmels die een zure substantie afscheiden waarin silikaten snel oplossen. De vrijgekomen minerale voedingsstoffen worden opgenomen door de planten, die de schimmels belonen met suiker. Dit biotische proces gaat honderdmaal zo snel als in schimmelloze laboratoria. Korstmossen doen iets dergelijks.
- Waarom zou je olivijn over de hele wereld verschepen? Dat heb je mij nooit horen voorstellen, ik pleit er juist voor om een aantal olivijnmijnen in de natte tropen te openen, en de olivijn in de buurt uit te strooien.
- Het vermalen van olivijn kost zo veel. Als je olivijn maalt tot ongeveer 100 micron, kost het ongeveer 1 euro per ton, en daarmee leg je 1.25 ton CO2 vast.
- Olivijn is zo gevaarlijk, want er zit asbest in. Dat is een omdraaiing van de feiten. Er zijn olivijnmassieven waar asbest in zit. Iedere onderneming die olivijn wil verkopen zal zulke massieven mijden als de pest, anders zijn ze hun klandizie kwijt. Misschien wel aardig om te vermelden dat toen de overheid enkele jaren geleden het gebruik van kwarts bij zandstralen werd verboden, dit vervangen is door olivijn of granaat.

Een goede raad: voordat je weer allerlei onzin schrijft over olivijn, ga eerst even de feiten na. Natuurlijk zijn er mensen die het graag de grond in schrijven, omdat ze belang hebben bij een andere (duurdere) oplossing. Die halen elke keer weer de allang bekende onzin argumenten van stal.

Kun je olivijngruis verwerken in poreuze bakstenen en kun je er dan huizen van bouwen of verweert je huis dan die binnen de kortst mogelijke tijd?
Idem voor verwerking in stuc-werk.

De discussie geeft al aan dat een gedegen experiment op grotere schaal (gevarieerde biotische omstandigheden) nodig is voor er verder gewauweld wordt.
Mijn vraag is waar die massaverhouding 1,2 (kdiox) : 1 (olivijn) op gebaseerd is. Ik kom met de chemische formule voor olivijn MgFeSiO4 (fifty-fifty magnesium en ijzer) op een molverhouding 2:1 en een massaverhouding 88 : 172,15 = 1 : 2 (kdiox : oliv).
Reactievergelijking: 2 CO2 + MgFeSiO4 --> MgCO3 + FeCO3 + SiO2.

beste arie,

Als je iets dieper was gaan zoeken, had je kunnen vinden dat niet magnesium- en ijzercarbonaat ontstaan, maar oplosbaar magnesium- en ijzerbicarbonaat bij de verwering van olivijn.

Reactievergelijking: 4 CO2 + MgFeSiO4 --> Mg(HCO3)2 + Fe(HCO3)2 + SiO2

Molverhouding dus 4:1 en massaverhouding ongeveer 1:1 bij olivijn met magnesium en ijzer fifty-fifty. 1,2:1 zal gebaseerd zijn op het meest voorkomende olivijn met iets meer magnesium dan ijzer, neem ik aan.