Poep en pies tegen de fosforcrisis /1 reactie

Poep en pies tegen de fosforcrisis

Olie is niet de enige grondstof die opraakt. Ook van andere essentiële stoffen zijn de nieuw te winnen voorraden bepaald niet oneindig. Zoals fosfor. Hoog tijd dat het grote publiek daarvan op de hoogte raakt, vindt evolutionair ecoloog Louise Vet. Zij ziet kansen voor fosforterugwinning uit het riool.

“Ieder organisme heeft een zekere hoeveelheid fosfor nodig om te kunnen leven”, vertelt Louise Vet, directeur van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO) van de KNAW. In het lichaam van een mens zit ruim een halve kilo fosfor opgeslagen, vooral in onze botten.

Kunstmest

Fosfor is ook een essentieel onderdeel van kunstmest. Dankzij kunstmest kan de landbouw tegenwoordig veel meer voedsel produceren dan vroeger. En die stijgende lijn zal in de komende generaties moeten worden doorgezet, willen we genoeg eten kunnen produceren voor de groeiende wereldbevolking.

Probleem is alleen dat de hoeveelheid fosfor die gemakkelijk kan worden gewonnen in mijnen, in rap tempo op raakt. Want werd fosfor vroeger in natuurlijke kringlopen vele malen opnieuw gebruikt, tegenwoordig gaat veel van het materiaal verloren. Bij overmatige bemesting spoelt het weg en belandt uiteindelijk – onbruikbaar – op de bodem van oceanen. Er is dus telkens nieuwe fosfor nodig.

Volgens een schatting van de Amerikaanse milieutechnoloog David Vaccari is er in de fosformijnen in de wereld bij het huidige verbruikstempo nog genoeg voor ongeveer negentig jaar. Maar, zo schreef Vaccari deze zomer in het tijdschrift Scientific American, naarmate de wereldbevolking toeneemt en de ontwikkelingslanden naar een hogere levensstandaard streven, zal het fosforgebruik waarschijnlijk stijgen. En wordt het probleem snel nijpender.