QR-codes krijgen langzaam voet aan de grond in reclamewereld /2 reacties

QR-codes krijgen langzaam voet aan de grond in reclamewereld

Je zou hem kunnen zien als de tweedimensionale variant van de streepjescode. In een vierkant vlak bevat een woud van zwarte vlakjes tegen een witte achtergrond gecodeerde informatie. De Japanse vinding bestaat al sinds de jaren ’90, maar breekt nu pas door, op de vleugels van de smartphone.

Die is met zijn camera immers prima geschikt als scanner, en met het juiste appje leest hij ook QR-codes, kort voor: quick response. Zo’n code bevat de link naar een (mobiele) website, die vervolgens op het scherm van de smartphone verschijnt.

Zo wordt de QR Code een uitstekend middel om een brug te slaan tussen de on- en offline wereld. Niet gek dus dat uitgevers, adverteerders en marketeers er al druk gebruik van maken. In tijdschriften staan bijvoorbeeld codes bij verschillende advertenties, die verwijzen naar extra informatie over een product of dienst. Maar QR-codes kom je ook tegen op etiketten, bierviltjes, reclameborden, visitekaartjes en vrachtwagens. Op de Rietveld Academie studeerde een kunstenares af op theedoeken met ingeweven QR-code en zelfs de eerste QR-code-tattoos zijn al opgedoken.

Paar muisklikken

Iedere internetter kan met een paar muisklikken zó zijn eigen QR-code aanmaken. Maar dat alleen is nog geen reden om ze meteen maar massaal in te zetten. Hoe zit het bijvoorbeeld met het bereik? Harde Nederlandse bereikscijfers zijn er nog niet. Het afgelopen jaar groeide het QR-gebruik wereldwijd wel met 500 procent, met ons land in de top-10. De VS lopen (weer eens) voorop: 15 ­procent van de smartphonebezitters scande daar in de afgelopen 3 maanden een code, meestal vanuit een tijdschrift of etiket.

Over het bereik per code is nog minder bekend. In de VS haalde de meest succesvolle campagne dit jaar iets meer dan 400.000 scans in zes weken tijd: fastfoodketen Taco Bell verwees op zijn verpakkingen door naar muziekvideo’s.

De auto ook horen

In Nederland meldt Sanoma goede ervaringen: Autoweek scoorde in de zomer ruim 30.000 scans via één editie. “Als je over een auto leest, wil je hem ook zien en horen rijden”, zegt Ronald de Groot, die voor Sanoma met zijn bedrijf One Shoe een ‘eigen’ QR-reader bouwde, die stevig onder de aandacht wordt gebracht van de lezers en adverteerders. “We leveren ook een platform dat Sanoma inzicht geeft in statistieken van tijdstippen en gebruikte telefoons. We gaan binnenkort het platform uitbreiden waarmee je heel makkelijk actiematige mobiele websites in elkaar zet. Zo heb je van begin tot eind alles in de hand. Dat kan Sanoma goed gebruiken als extra service naar z’n klanten.”

De Groot geeft toe dat QR langzamer aanslaat dan hij had verwacht. Toch vindt hij de mogelijkheden zo veelbelovend dat hij nu zijn QR-codeplatform onder de naam Adbridge als apart bedrijf lanceert. “We moeten het publiek het scangedrag aanleren, zorgen dat het wordt beloond voor die handeling.”

Beloond? “Als ik op dit moment kijk, is het vaak nogal teleurstellend of frustrerend”, stelt Elio Tagliola van adviesbureau Quickcode. Hij haalt een advertentie van BMW aan, met een link naar de algemene BMW-website. Maar daaraan heb je niets als je een advertentie leest van een X3, zegt hij. “Je krijgt dan overbodige informatie. Terwijl je misschien een filmpje van de X3 wil zien, en wil worden teruggebeld voor een proefrit.”

Evangalisatiewerk

Zo komen we op de do’s en don’ts van QR. Doorverwijzen naar een website werkt niet. Doorlinken naar een slanke, ­mobiele site is beter. “Zorg voor heel specifieke content, die helemaal is toegesneden op het medium en de gebruiker”, zegt Tagliola. En De Groot: “Plak alsjeblieft geen QR-code ergens in om te laten zien hoe innovatief je bent, terwijl je geen extra informatie biedt.”

One Shoe, Quickcode en hun concullega’s hebben nog wel wat evangelisatiewerk te verrichten. “We moeten de mogelijkheden uitleggen bij adverteerders, uitgevers en reclamebureaus. En die moeten ook het publiek nog opvoeden.”

In de VS voorziet Wodkamerk Bakon elke fles van een unieke code, die zijn drinker informatie geeft over de herkomst van de fles, maar ook in een social game betrekt. Starbucks maakt afrekenen met QR-code op de Latte-bekers mogelijk en in Zuid-Korea voerde Tesco onlangs een campagne, waarbij het van de metro een supermarkt maakte. Reizigers konden via een foto van een winkelschap direct het afgebeelde bestellen, zodat ze al wachtend op de metro hun inkopen alvast konden doen. Als dat geen beloning is voor het scannen.

Toekomst

QR codes raken min of meer ingeburgerd, inmiddels zijn er geavanceerdere alternatieven in ontwikkeling. Een scanner die natuurlijk niet onvermeld mag blijven, is die van Layar. Het Nederlandse bedrijf achter de virtual reality browser biedt met Layar Vision de mogelijkheid om met de smartphone drukwerk zonder codes te herkennen, mits de maker is aangesloten op de database van Layar. Dat maakt het onderstaande mogelijk: een goed artikel in print eenvoudig online delen.

Reageren via Facebook

Over Redactie Techbusiness

Techbusiness.nl belicht de businesskansen van technologie voor ondernemers en managers.