Scroogled - een tijding in drie delen /2 reacties

De veiligheidsman had wallen en hij keek met samengeknepen ogen naar het
scherm, terwijl hij met z’n worstenvingers in het toetsenbord prikte. Geen
wonder dat het vier uur had geduurd voor hij aan de beurt was.

“Goedenavond”, zei Greg, terwijl hij de man zijn zweterige paspoort gaf.
De beambte mompelde iets en haalde het paspoort door de kaartlezer. Hij
keek naar z’n scherm en typte langdurig. In de hoek van zijn mond zat een
korstje opgedroogd eten, waar hij telkens met zijn tong aan likte.

“Vertelt u eens over juni 1998?”

Greg keek op. “Pardon?”

“Op 17 juni 1998 postte u een bericht op alt.burningman, dat u van plan
was naar een festival te gaan. ‘Zijn paddo’s echt zo’n slecht idee?’ vroeg
u.”

In de tweede verhoorkamer zat een oudere beambte. Hij was dun en met zijn
oude huid leek hij wel een houten standbeeld. Zijn vragen gingen veel
verder dan paddo’s.

“Laten we het over uw hobby’s hebben. U doet aan raket-modelbouw?”

“Wat?”

“Modelraketten.”

“Nee,” zei Greg, “Nee, helemaal niet.”

De man maakte een aantekening, klikte wat. “Ik vraag dat omdat ik een
sterke piek zie in advertenties voor raketbouw naast uw zoekresultaten en
Google Mail.”

Greg voelde zijn maag samentrekken. “Kijkt u naar mijn zoekopdrachten en
e-mails?” Hij had al maanden geen computer aangeraakt, maar hij begreep
heel goed dat zijn zoek- en mailgedrag waarschijnlijk meer over hem zou
kunnen vertellen dan zijn therapeut.

“Maakt u zich maar geen zorgen. Ik kijk niet naar uw zoekgedrag,” zei de
man smalend. “Dat zou tegen de wet zijn. We zien alleen de advertenties
die u te zien heeft gekregen op basis van uw zoektermen en e-mail. We hebben
een brochure waarin het wordt uitgelegd, die krijgt u van me wanneer we
hier klaar zijn.”

“Maar die advertenties hebben geen enkele betekenis!” sputterde Greg. “Ik
krijg advertenties te zien voor naaktfoto’s van Paris Hilton wanneer ik
een kamer wil boeken in een hotel in Parijs!”

De man knikte. “Dat begrijp ik, meneer. Dat is precies de reden waarom wij
dit gesprek hebben. Waarom denkt ù dat die advertenties voor
raketonderdelen zo vaak getoond worden?”

Greg dacht diep na. “Okay, probeer dit eens: zoek eens op ‘Coffee
Fanatics.’” Het was een persoonlijk projectje geweest waar hij veel tijd
in had gestoken. Hij had ze geholpen met de website voor de
koffie-van-de-maand service. De koffie die ze bij de lancering van de
nieuwe dienst aanboden, heette ‘Rocket Fuel’. Door de combinatie van
‘Rocket Fuel’ en ‘Lancering’ had Google waarschijnlijk die advertenties
voor modelraketten opgeboerd.