Scroogled - een tijding in drie delen /2 reacties

Ze waren bijna klaar toen de man op de foto’s van Haloween stuitte. Ze
zaten diep in de zoekresultaten voor ‘Greg Lupinski’ verstopt.

“Het thema van het feest was de Golfoorlog,” zei Greg. “In het Castro
theater.”

“En u had zich verkleed als…?”

“Een zelfmoordcommando,” antwoordde hij schaapachtig. Hij kromp ineen
terwijl hij het woord uitsprak.

“Wilt u met mij meekomen, meneer Lupinski,” zei de man.

Tegen de tijd dat hij werd vrijgelaten, was het 3 uur ’s nachts. Zijn
koffer stond eenzaam naast de bagageband. Hij tilde hem op en zag dat ze
hem open hadden gemaakt. En geen moeite hadden gedaan om hem weer netjes
dicht te doen. Aan alle kanten hingen er kleren uit.

Toen hij thuis was, ontdekte hij dat al zijn nep-antieke Mexicaanse
beeldjes waren gebroken. Midden op zijn nieuwe witte katoenen shirt stond
een dreigende schoenafdruk. Zijn kleren roken niet meer naar Mexico. Ze
roken naar vliegveld.

Hij kon zo niet slapen. Onmogelijk. Hij moest hierover met iemand praten
en er was maar een iemand die het zou begrijpen. Gelukkig was ze meestal
wakker rond deze tijd.

Maya was twee jaar na Greg bij Google komen werken. Zij had hem overtuigd
dat hij naar Mexico moest na zijn vertrek. Ga hier weg, zei ze, om je
leven opnieuw op te starten.

Maya had twee enorme chocoladekleurige labradors en een zeer geduldige
vriendin die Laurie heette, die alles goed vond behalve zich om 6 uur ’s
ochtends door Dorlores Park te laten slepen door 160 kilo kwijlend beest.

Maya greep naar haar busje traangas toen Greg op haar af kwam rennen. Maar
ze bedacht zich en spreidde haar armen wijd uit, de hondenriemen onder
haar schoen vastklemmend. “Waar is je buik?! Man je ziet er goed uit!”

Hij omhelsde haar, zich opeens heel erg bewust van zijn geur na een nacht
doorgegoogled te zijn. “Maya,” zei hij, “wat weet jij van Google en de
veiligheidsdienst?”

Ze verstijfde toen hij de vraag stelde. Een van de honden begon te piepen.
Ze keek om zich heen en gebaarde naar het tennispark. “Boven aan die
lantaarnpaal. Niet meteen kijken.” zei ze. “Dat is een van onze
gemeentelijke WiFi punten. Groothoek webcam. Kijk de andere kant op als je
praat.”