Scroogled - een tijding in drie delen /2 reacties

Als je het plan in z’n geheel bekeek, had het Google niet eens zoveel
gekost om de hele stad met webcams vol te hangen. Zeker als je het afwoog
tegen de mogelijkheid, mensen persoonlijke reclame voor te schotelen,
gebaseerd op waar ze waren en wat ze deden. Greg had er niet echt over
nagedacht toen al die camera’s toegankelijk waren gemaakt voor het
publiek.
Er was een dag lang moord en brand geschreeuwd op wat weblogs terwijl
iedereen het nieuwe speelgoed uitprobeerde en inzoomde op de verschillende
hoerenbuurten in de stad. Daarna had niemand het er meer over.

Hij voelde zich ongemakkelijk. “Je maakt een grapje.”

“Kom mee,” zei ze terwijl ze haar rug naar de camera draaide.

De honden waren boos dat hun wandeling zo snel was afgebroken en lieten
hun ongenoegen duidelijk horen terwijl Maya koffie zette.

“We hebben het op een akkoordje gegooid met de inlichtingendiensten,” zei
ze terwijl ze de melk pakte. “Zij hebben beloofd, onze zoekresultaten niet
meer te vorderen voor hun onderzoeken. In ruil daarvoor mogen zij zien
welke advertenties onze gebruikers te zien krijgen.”

Greg voelde zich misselijk. “Waarom?! Zeg niet dat Yahoo het ook doet…”

“Nee nee, nou ja, natuurlijk doen zij het ook. Maar dat is niet de reden
waarom Google het doet. Je weet dat de Republikeinen een hekel hebben aan
Google. We staan bekend als een bedrijf van Democraten. Dus moeten we het
de Republikeinen een beetje naar de zin maken, voordat ze ons gaan
dwarszitten. Het gaat niet om IHP - Informatie Herleidbaar tot Personen;
het gifgas van het digitale tijdperk. Het is alleen metadata. Dus het is
maar een klein beetje kwaadaardig.”

“Waarom doe je dan zo geheimzinnig?”

Maya zuchtte en aaide de hond die met zijn kop tegen haar knie duuwde.
“Die mannen van de veiligheidsdienst zijn net luizen. Ze zitten inmiddels
overal. Ze komen naar al onze vergaderingen. Het lijkt wel alsof we in een
of ander sovjet ministerie werken. En die autorisatieverklaringen! We zijn
feitelijk in twee kampen verdeeld: de geautoriseerden en de verdachten.
Iedereen weet wie niet geautoriseerd is, maar niemand weet waarom. Ik heb
autorisatie gekregen. Ik heb geluk dat de lesbo’s niet meer zonder meer
worden afgewezen. Niemand zou het in z’n hoofd halen, te lunchen met een
ongeautoriseerde.”

Greg voelde zich doodmoe. “Dus ik mag van geluk spreken dat ik levend uit
het vliegveld ben gekomen. Ik had zo kunnen ‘verdwijnen’ zeker?”

Maya staarde hem aan. Hij wachtte op antwoord.

“Wat is er?”

“Ik ga je iets vertellen, maar je moet me beloven dat je het nooit zult
doorvertellen.”

Wordt vervolgd…

Reageren via Facebook

Over Niels Huijbregts

Niels is woordvoerder Public Affairs bij internetprovider XS4ALL en blogger en kok van biologische babyhapjes op http://www.kokenvoormijndochter.nl