Nieuws/ Therapie tegen vermoeidheid na kanker /2 reacties

door: Renée Kneppers
over: geneeskunde, gezondheid, psychologie
op: 20 december 2007

Een jaar na behandeling van kanker heeft vijftig procent van alle patiënten nog altijd last van chronische vermoeidheid. Ongeveer een kwart van de overlevers van kanker is drie, vier jaar nadat zij zijn genezen nog steeds ernstig vermoeid.

Kapot

In Nijmegen is een cognitieve gedragstherapie ontwikkeld tegen deze vermoeidheid. Cognitieve gedragstherapie gaat over het aanpakken van wat je doet en van wat je denkt. Na een half jaar therapie is driekwart van de patiënten niet meer ernstig moe. “Een deel van de patiënten gelooft dat de klachten het gevolg zijn van de ziekte, dat er iets kapot is gegaan in het lichaam en dat er niets meer aan de vermoeidheid te doen is. Dat is niet zo”, zegt Marieke Gielissen, die in januari promoveert op het onderwerp. Ze deed haar onderzoek bij het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid.

Middagdutjes

Volgens Gielissen zijn er factoren die de vermoeidheid in stand houden, waaronder verwerking van het feit dat men kanker heeft gehad en de angst voor het terugkeren van de ziekte. Ook kunnen ex-patiënten een verstoord slaap-waakritme hebben overgehouden uit de periode dat de kanker werd behandeld. Ze blijven dan bijvoorbeeld vasthouden aan middagdutjes en hun biologische klok is ontregeld. “We vragen dan wat de gewenste uitkomst is. Is dat slapen om 11 uur en om 8 uur opstaan, dan beginnen we daar direct mee. Dat klinkt overigens makkelijker dan het is.”

Energie

Een ander voorbeeld van gedrag is het activiteitenpatroon. Er zijn volgens Gielissen twee groepen: de ene is inactief uit angst om moe te worden, de andere groep heeft juist piekgedrag. “Als die patiënten een beetje energie hebben, gaan ze heel veel doen, met erge vermoeidheid als gevolg. Bij de eerste groep beginnen we direct met het opbouwen van de activiteit, bijvoorbeeld vier wandelingetjes van twee minuten per dag, en dan steeds een minuutje langer tot de persoon twee uur kan wandelen. Als je die energie eenmaal hebt, kun je het wandelen gaan inruilen voor andere activiteiten. De piekers moeten eerst leren de extremen weg te laten.”

Erkenning

Artsen en verpleegkundigen kunnen bij het NKCV lezingen en trainingen volgen over de behandeling van vermoeidheid na kanker. Het zou volgens Gielissen al een erkenning van de klachten zijn als er naar vermoeidheid zou worden geïnformeerd.

Reageren via Facebook