Twittermania: all the news that's fit to print?; deel II /reageer

Twittermania: all the news that

Twitter schortte onderhoud op om ´verslaggevers´ in Iran de kans te geven massaal te blijven berichten over de protesten tegen de verkiezingsuitslag en de reactie van de autoriteiten. Die laatste kon het netwerk niet uit de lucht halen, zoals ze wel deed met anders sites op internet. Twitter als scheerlijn van de democratie. Is dit de definitieve doorbraak van de (mobiele) microblog? Journalist en havy user Loek Essers schreef een analyse. In 1840 woorden.

Vandaag: Waarom het voor media geen zin heeft alles via Twitter te doen.

“Het heeft ook geen zin voor media om alles via Twitter te doen”, vindt freelance journalist Jeroen Mirck. “99 procent van de Nederlandse bevolking leest het niet.” Wel ziet hij mogelijkheden om gedetailleerd een verslag te doen van een persconferentie en dat later te verwerken tot een journalistiek stuk met bijvoorbeeld een interview dat daar gehouden is.

Twitter is volgens Mirck geen medium. Volgens hem is het net zo snel om nieuws telefonisch binnen te krijgen. Wel is het voor journalisten handig om een groot netwerk op Twitter te hebben. Hij krijgt regelmatig tips binnen via zogenaamde ‘direct messages’ (dm’s), persoonlijke berichten die alleen de ontvanger kan lezen. Die persoonlijke tips zijn een stuk waardevoller dan de normale berichtenstroom vindt Mirck. “De rest is door iedereen te lezen.”

‘Beter een goede bron binnen het ministerie’
Freelance journalist Mark Koster is het met Mirck eens dat nieuwsgaring net zo snel via de telefoon gaat.”Als ik iemand wil spreken dan bel ik hem op. Dan ga ik niet Twitteren.” Het idee om te adverteren op Twitterpagina’s ziet hij ook helemaal niet zitten. Twitter zou goed een deel van de inkomsten kunnen eisen.

Het snelle nieuwsgaring argument houdt bij Koster geen stand. Hij haalt ‘ook wel eens nieuws van andere weblogs’. Twitter moet gezien worden als een speeltje voor journalisten. Koster denkt dan ook dat Twitter journalistiek gezien nooit heel erg groot gaat worden: “Inhoudelijk is het niet wat er vaak wordt geclaimd. Je kan beter een goede bron binnen het ministerie hebben dan Twitteren”, vindt Koster. Groot voordeel van deze persoonlijke, afgeschermde bronnen is dat niet iedereen het kan lezen. Dat ziet Koster als een groot nadeel van de microblogdienst. “Iedereen kan daar zien wat er gezegd wordt.”