Tweet

Vijftien miljoen gigabyte in een wereldwijd ´grid´ /reageer

Het besluit half juni om de Large Hadron Collider, het grootste wetenschappelijke instrument ter wereld, dat bij Cern onder Genève op jacht moet gaan naar de geheimen van de kleinste deeltjes waaruit de materie is opgebouwd, pas in oktober weer in werking te stellen, geeft ook de informatici de gelegenheid verder te testen voor het menens wordt. De Nederlandse inbreng in het computernetwerk is aanzienlijk.

Een grid is een netwerk van intensief samenwerkende computers die samen een grote hoeveelheid data en rekenwerk aanpakken. ‘We zijn een jaar of vijf geleden begonnen met vijf simpele servers met een totale opslagcapaciteit van 10000 gigabyte’, herinnert Mark van der Sanden zich. Hij is groepsleider mass storage bij het Amsterdamse rekencentrum Sara. ‘Daar hebben we de eerste tests mee gedaan.’

Sindsdien is het hard gegaan. Het LHC Computing Grid omvat 140 computercentra in 33 landen. Die slaan samen alle data van de LHC veilig op. Dat is vijftien miljoen gigabyte per jaar (ofwel 15.000 terabyte ofwel 15 petabyte). Ook vinden in die centra de berekeningen aan de data plaats.

De centrale locatie bevindt zich logischerwijs in Genève, de locatie van de LHC. Daaronder hangen elf zogeheten Tier-1 locaties, die elk ongeveer tien procent van de data opslaan, plus delen van de data van één of meer andere Tier-1 locaties, bij wijze van backup. Het netwerk is zelfs zo georganiseerd dat backups liefst over verschillende continenten verspreid zijn, om alle eventualiteiten uit te sluiten. Alles is opgebouwd uit commodity hardware, ofwel apparatuur die niet speciaal gemaakt hoefde te worden, maar gewoon op de markt verkrijgbaar is.