Tweet

Wat gaat er toch mis bij invoer OV-chipkaart en rekeningrijden? /5 reacties

Balans tussen controle en keuzevrijheid

Uit de voorbeelden concluderen de auteurs dat de balans tussen empowerment van de gebruiker en controle over de gebruiker een essentiële factor is. Oftewel: geef ons de keuzevrijheid om te beslissen over onze eigen privégegevens, en geef ons iets terug in ruil voor die gegevens. Bij de OV-chipkaart was de invoer veel beter verlopen als we er ook iets handigs voor terug hadden gekregen. Dan hadden we ons niet alleen maar zorgen gemaakt over de veiligheid en het feit dat de chip te kraken is, maar waren we er ook blij van geworden. Je zou kunnen denken aan een kaart die bij een groot aantal retourtjes op hetzelfde traject automatisch overschakeld naar een voordeliger abonnement. Of een kaart die automatisch je zakelijke reizen bij je werkgever declareert. Allemaal technisch mogelijk, maar dat wordt ons (nog) niet aangeboden.

Ook voor rekeningrijden zou dit de oplossing zijn: controleer ons niet alleen, maar geef ons er iets nuttigs voor terug! Uit onderzoek van het Rathenau Instituut blijkt dat ook de mensen voor wie het voordeliger uitvalt dan de huidige wegenbelasting, tegen rekeningrijden zijn. Dat het rekeningrijden voor Rijkswaterstaat al meer dan 20 jaar onderwerp van gesteggel is, terwijl TomTom er binnen enkele jaren in slaagt om een groot deel van de automobilisten te laten betalen voor een kastje dat wel degelijk gebruik maakt van onze privégegevens is niet vreemd. De verklaring ligt namelijk precies bij hetzelfde principe: de balans tussen empowerment van de gebruiker en controle over de gebruiker. Voor Tomtom betalen we graag, want we krijgen er iets heel handigs voor terug.
Dit is een les die beleidsmakers zouden moeten leren, aldus de auteurs van het boek.

Onbedoelde effecten van nieuwe gadgets

We kunnen niet altijd alle effecten van nieuwe technologie overzien. Zo werd bijvoorbeeld Google Earth in Groot-Brittannië gebruikt door zogenaamde pool crashers: mensen die zwembaden van particulieren spotten op Google Earth en daar via Facebook hun vrienden uitnodigen voor een illegaal zwempartijtje…
We kunnen dus op het moment dat een nieuwe technologie bedacht of ingevoerd wordt vaak nog niet overzien overzien wat de effecten zullen zijn. Door gebruikers in een vroeg stadium bij de implementatie van zoiets nieuws te betrekken, zal het proces beter, sneller en completer verlopen. Beleidsmakers denken aan heel andere dingen dan de gebruikers, en hebben ook heel andere doelen. Door deze twee groepen al vanaf het begin bij elkaar te brengen, kunnen vertragingen zoals bij OV-chipkaart en rekeningrijden worden voorkomen.

Het boek bevat zelf ook nieuwe technologie met een hoog gadget-gehalte: alle illustraties zijn voorzien van tags die je met een app op je mobiele telefoon kunt scannen. Daarmee krijg je extra informatie over het onderwerp, zoals filmpjes, onderzoeksrapporten of foto’s. Vraag is alleen in hoeverre je hierbij je privacy inlevert: de app vraagt wel van te voren of je huidige locatie gebruikt mag worden. Afijn, je kunt altijd nee zeggen natuurlijk.