Wie veel droomt ontwikkelt zich sneller /1 reactie

Wie veel droomt ontwikkelt zich sneller

Zijn dromen bedrog? Ja, zo onthult het vogelbekdier. En hij kan het weten, want dit eierleggend zoogdier is kampioen REM-slaap; de slaapfase die onder meer wordt gekenmerkt door levendige dromen. Onderzoek naar zijn slaapgedrag geeft een onverwachte kijk op ons nachtleven.

Soms laat wetenschappelijk onderzoek zien dat iets wat heel wezenlijk en verheven lijkt, eigenlijk maar onbeduidend is. Het mooiste voorbeeld is misschien wel het leven zelf. Dat geen goddelijk mysterie bleek, maar het zinloze geknutsel van een blinde horlogemaker. Liefhebbers van de waarheid likken hun vingers af bij zulke demystificaties. Zoals ook slaaponderzoek bij dieren van onder andere de University of California dat erop wijst dat onze dromen een onverwacht pragmatisch doel dienen.

Absurde dromen

Een paar keer per nacht steekt onder uw schedeldak een raadselachtige storm aan activiteit op. U bent dan in de zogenaamde REM-slaapfase beland, die zijn naam dankt aan de snelle oogbewegingen (Rappid Eye Movement) waarmee ze gepaard gaat. Het resultaat van die hevige hersenactiviteit zijn levendige en vaak absurde dromen. Dat stelt de wetenschap voor een mysterie, want wat is het nut van slaap met al die drukte in de bovenkamer?

De hoeveelheid REM-slaap die we per nacht beleven, is niet ons hele leven gelijk. Ze is het grootst tijdens het eerste levensjaar en neemt daarna gestaag af. Het babybrein heeft de stimulatie tijdens de slaap kennelijk harder nodig dan volwassen hersenen. Die observatie bracht slaaponderzoek-pionier Michel Jouvet op een opmerkelijke hypothese. Hij speculeerde dat de intense hersenactiviteit tijdens de REM-slaap een gebrek aan zintuiglijke indrukken compenseert. Met name het gezichtsvermogen is immers bij de geboorte nog zeer beperkt. Terwijl het brein juist prikkeling nodig heeft om zich te ontwikkelen.

Steun voor de hypothese komt uit het dierenrijk. Een vergelijking van de hoeveelheid REM-slaap bij diverse diersoorten laat een samenhang zien met een verrassende variabele. De verschillen blijken namelijk het best voorspeld te worden door de mate van volgroeidheid bij de geboorte. Een extreem voorbeeld is de dolfijn, die onmiddellijk zijn eigen boontjes moet doppen. En inderdaad: dolfijnen hebben geen of nauwelijks REM-slaap. De mens scoort een stuk hoger met 1,5 tot 2 uur per nacht. Wij zijn als pasgeborenen dan ook stukken onbeholpener.

Wereldrecord

Toch is dat nog niets vergeleken met het vogelbekdier. Jerome Siegel van het slaapcentrum van de University of California deed onderzoek aan deze vreemde Australische snuiter die volkomen hulpeloos ter wereld komt. Blind en vachtloos en niet eens in staat om zijn eigen lichaamstemperatuur op peil te houden. En wat denk je? Maar liefst 8 uur REM-slaap per etmaal! Een wereldrecord en een mooie bevestiging van Jouvet’s hypothese.

Niks toekomstvoorspellingen of boodschappen van het onbewuste: dromen zijn gewoon breintraining. Die opvatting krijgt bijval van opgroeiende katten die wreed van REM-slaap worden onthouden en inderdaad visuele defecten gaan vertonen. Waarom de REM-slaap bij volwassen dieren blijft bestaan, is nog onduidelijk. Mogelijk zijn uw dromen van afgelopen nacht niet meer dan een overblijfsel uit uw babybrein.

Reageren via Facebook

Over Daan Schetselaar

Daan Schetselaar is als voorlichter afgestudeerd aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg en werkzaam als freelance copywriter. ([url=http://www.daanschetselaar.nl]www.daanschetselaar.nl)